سرمایه گذاری زمانی والدین در آموزش فرزندان در مناطق شهری  ایران » پایگاه خبری تحلیلی برزن نیوز
×

فهرست عناوین

به گزارش خبرنگار برزن نیوز نهمین کنفرانس ملی انجمن جمعیت شناسی ایران در تاریخ ۲۰ و ۲۱ آبان ماه برگزار گردید یکی از مقالات ارائه شده در این همایش موضوع سرمایه گذاری زمانی والدین در آموزش فرزندان بود که توسط دکتر فاطمه ترابی ارائه گردید خلاصه مباحث مطرح شده اینچنین می باشد:

تفاوت جنسیتی قابل توجهی در کشور در ارتباط با مدت زمانی که والدین به آموزش فرزندان اختصاص می دهند  و همچنین عوامل مرتبط با این سرمایه گذاری وجود دارد عوامل مختلف اقتصادی و فرهنگی در این مورد وجود دارد که بعضی به عنوان تسهیل کننده و یعضی به عنوان بازدارنده عمل می کنند.  در اینجا تحصیلات به عنوان مهمترین بعد سرمایه انسانی مورد اشاره می باشد در حال حاضر بیش از ۹۰ درصد زنان  و مردان ۶ سال به بالا باسواد می باشند  تقریباً تبعیض جنسیتی در سطوح دبیرستان و عالی وجود ندارد اما مطالعات کمی و کیفی نشان می دهد که در خانوارهای ساکن در نقاط مختلف نابرابری جنسیتی وجود دارد عواملی مانند تحصیلات، اشتغال ، درآمد، عقاید جنسیتی غالبی و ایدئولوژی مردسالاری به عنوان عوامل موثر بر تبعیض جنسیتی وجود دارد و در بعضی مناطق الگوی جنسیتی مردان نان آور و زنان خانه دارد و فرزند پرور به صورت سنتی وجود دارد.

ما در این مطالعه بدنبال این بودیم که مشخص شود آیا در سرمایه گذاری والدین در آموزش فرزندان در سطح کشور تفاوت جنسیتی وجود دارد و یا خیر و اگر هست تا چه حد می باشد. هدف از این مطالعه توصیف زمانی که توسط والدین به آموزش فرزندان اختصاص می دهند  و استفاده از رویکردهای اقتصادی و فرهنگی جهت تبیین این تفاوت ها می باشد.

گسترش تحصیلات  و ورود زنان به بازار کار منافع اقتصادی که زنان باید از آن صرف نظر کنند برای فرزند آوری را آنقدر زیاد می کند که بعضی از آنها از ازدواج کردن چشم پوشی می کنند و بعضی دیگر از فرزند آوری و مشارکت بیشتر در خانه.

در این مطالعه از داده های گذران اوقات فراغت  مرکز آمار استفاده شده است که در چهار موج از تابستان ۹۳ تا تابستان ۹۴  برای افراد ۱۵ سال و بیشتر جمع آوری شده است  و مناطق شهری کل کشور را پوشش می دهد اطلاعات گرد آوری شده در مورد ویژگی های اقتصادی اجتماعی و جمعیت شناختی اعضای خانوار و مدت زمان اختصاصی آنها به فعالیت های مختلف در طی یک شبانه روز می باشد.  متغیر وابسته ما مدت زمان اختصاص یافته به آموزش فرزندان و متغیر مستقل هم تحصیلات بوده است نتایج نشان می دهد که  میانگین مدت زمان اختصاص یافته برای آموزش فرزندان در بین مردان۷ دقیقه و برای زنان ۱۷ دقیقه بوده است زن ها حدود ۴۰ دقیقه برای فعالیت های والدینی  غیر مرتبط با آموزش صرف کرده اند و مردان فقط ۳ دقیقه . فعالیت شغلی مردان رابطه منفی با مدت زمان آموزش فرزندان دارد و برای زنان تمام فعالیت های آنان رابطه منفی با مدت زمان آموزش فرزندان دارد به عبارت دیگر مشارکت مادران در فعالیت های خانه داری  و فردی  زمان آموزش فرزندان را کاهش می دهد  و برای پدران فقط فعالیت شغلی آنان است که این کاهش را باعث می گردد در مورد مردان تحصیلات عالی باعث افزایش مدت زمان آموزش فرزندان می شود مشارکت مادران در فعالیت های غیر آموزشی بیش از فعالیت های آموزشی فرزندان است و برای مردان این الگو معکوس می باشد. رویکرد فرهنگی در اینجا کاربرد دارد که  تحصیلات به عنوان ابزاری برای چانه زنی در جهت کاهش مشارکت والدین در امر آموزش بکار نمی رود یا عاملی برای افزایش هزینه فرصت آموزش در نظر گرفته نمی شود. نتیجه گیری اینکه مدت فعالیت شغلی پدران و اکثر فعالیت مادران رابطه منفی با مدت زمان آموزش فرزندان دارد می توان با برنامه هایی که نقش های والدین را سازگار می کند  افزایش مشارکت والدین را انتظار داشته باشیم که اینکار نیز ارتقاء سلامت جسمی و روانی والدین و تثبیت پرورش فرزندان سالم و افزایش فرزند آوری و افزایش سرمایه انسانی در کل جمعیت را در پی داشته باشد.

گزارشگر: عباس سوری