چهارشنبه , ۹ آذر ۱۴۰۱ - ۳:۲۳ قبل از ظهر
  • کد خبر 15922
  • جای موسیقی اینجا خالی است
    جای موسیقی اینجا خالی است

    جای موسیقی اینجا خالی است*

    پرده ۱

    برزن نیوز: طبق اطلاعاتی که در رسانه ها منتشر شده، تیرماه گذشته در بوستان نهج البلاغه، مسیر نقش و نور تهران افتتاح شد. به گفته مسئولان شهری این مسیر با ۱۴۰ دیوارنگاره،  ۳۸۰۰ چراغ پیکسلی و ۸ پروژکتور لیزری، در تونلی به طول ۳۰۰ متر در زیر بزرگراه شهید همت و بین بخش های شمالی و جنوبی این بوستان، باهدف خارج کردن این مسیر زیرزمینی از وضعیت یک فضای بی دفاع شهری، طراحی و اجرا شده است. اما شخصاً تاکنون سه بار از این مسیر عبور کرده و هر بار هم پشیمان شده ام! باوجود همه تلاش های قابل تقدیری که برای زیباسازی بصری این فضا انجام شده، متاسفانه هدف اصلی این طرح که افزودن حس امنیت و آرامش به محیط بوده، فقط با درنظر نگرفتن یکی دو نکته کوچک اما مهم، همچنان معطل مانده است.

    یکی از نکته هایی که مورد توجه طراحان و مجریان طرح قرار نگرفته این است که در میان بخش هایی از افکت های نوری طراحی شده (البته به ضرورت حفظ ریتم یا تغییر آن و انتقال بین سکانس های مختلف) به فاصله زمانی حداکثر چند ثانیه تاریکی مطلق(به جز در زیر پروژکتورهای لیزری) حاکم می شود که درون تونلی با این طول هراس آور است و درصورتی هم که قصد مشاهده دیوارنگاره های موجود را داشته باشید کلافه کننده است! با این توضیحات شاید بتوان پیشنهاد کرد که حداقل سطح کمی از روشنایی دائمی برای تمام این مسیر درنظر گرفته شود.

    موضوع دیگر مربوط است به فقدان مسیر جایگزین مناسب برای عبور و مرور بین دو بخش بوستان. غیر از این تونل فقط دو پل هوایی از روی بزرگراه همت پیش بینی شده که هیچ کدام برای عبور دوچرخه سواران و حیوانات مناسب نیستند. دوچرخه سواران که راهی جز عبور از تونل ندارند به رغم هشدار تابلویی که ورود آنان را به تونل ممنوع اعلام کرده، حتی گاهی با سرعت زیاد از این مسیر می گذرند و نگهبان هم امکان و توانی برای جلوگیری از ورود آنان ندارد. از این گذشته موضوع حیوانات فقط مربوط به افرادی نیست که با حیوان خانگی قصد عبور دارند، مجاورت این بوستان با اراضی بوستان پردیسان موجب شده که تعداد زیادی از حیوانات بی صاحب به خصوص در بخش جنوبی بوستان حضور داشته باشند که آنها هم راهی جز عبور از این مسیر ندارند و باز هم از یک نگهبان حاضر در محل نمی توان چندان انتظاری برای برخورد با آنها داشت( بخصوص که طبق تجربه هر برخوردی صدای عده ای را که در این مورد حساس هستند در می آورد!)

    نوع رفتار مراجعین هم مشکلاتی را برای دیگران ایجاد می نماید که نیاز به توجه یا حتی اقدامات ویژه ای دارد. مثلاً عده ای با سیگار یا بلندگو و گوشی که موسیقی را با صدای بلند پخش می کند وارد تونل می شوند. گاهی عده ای برای عکس برداری یا مشاهده دیوارنگاره ها مسیر دیگران را سد می کنند، در یک محل می نشینند، بلند بلند حرف می زنند یا حتی آواز می خوانند. بیشتر مواقع و بخصوص وقتی تونل تاریک می شود، افرادی هستند که شروع به جیغ زدن می کنند! نتیجه این که گاهی حتی یک بار عبور از این مسیر هم برای از بین بردن تمام حس خوبی که از فضای بوستان و نورپردازی مسیر دریافت کرده ایم، کافی است!

    قصدم از طرح این مورد آخر فقط این نیست که راهکارهای معمول مسئولین مثل نصب راهنما و تابلوی هشدار و دوربین نظارتی یا استقرار نیروهای انتظامات و حتی بستن مسیر و حذف صورت مسئله را پیش بکشم! اتفاقاً به نظرم موضوع اصلی بسیار ساده تر است و آن جای خالی موسیقی است. طی کردن این مسیر با طول ۳۰۰ متری، حداقل ۳ تا ۴ دقیقه به طول می انجامد و در این مدت به سبب شکل هندسی تونل، حتی پژواک صدای نفس کشیدن و راه رفتن آرام انسان نیز به گوش او می رسد. بدیهی است که از نظر حسی سکوت در چنین فضایی، حتی برای چند دقیقه هم می تواند به اندازه تاریکی آن دلهره آور باشد. از این منظر شاید رفتار کسانی که در طول مسیر و بخصوص در زمان تاریک تر شدن فضا سروصدایی ایجاد می کنند نیز چندان بی دلیل نباشد!

    معمولاً برای چنین مجموعه هایی متناسب با حرکات نور و جلوه های بصری که ایجاد می شوند، افکت های صوتی هماهنگی نیز ساخته می شود که پخش آن به تکمیل دریافت حسی مشاهده کننده و درک انسجام و نظم یک اثر هنری کامل می انجامد. اما فعلاً اگر فقط هدف اولیه طرح یعنی خارج کردنش از وضعیت فضای بی دفاع شهری را هم در نظر بگیریم، حداقل لازم است تدابیری اندیشیده شود تا در داخل تونل، موسیقی با ریتم ملایم و حجم صدایی متناسب پخش شود تا برخی بازدید کنندگان مجبور نشوند خلأ حسی موجود را به نحوی ناخود آگاه پوشش دهند!

    (هشدار: ویدئو ها را با صدای کم ببینید!)

    برای دیدن ویدئو  اول  اینجا کلیک کنید

    برای دیدن ویدئو دوم اینجا کلیک کنید

    در تعدادی از کشورهای جنوب شرقی آسیا، اروپا و آمریکا چند دهه است که پدیده ای به عنوان جاده موزیکال بوجود آمده که در آن به جاده و بخصوص خط کشی ها وآسفالتی که خودروها از روی آن عبور می کنند، به دید یک ساز موسیقایی یا علایم صوتی نگاه می شود. ابتدا در دانمارک طرحی پژوهشی برای این موضوع اجرا شد و بعد تر به تبلیغات شرکت سازنده خودروی ژاپنی راه پیدا کرد. اما همین ایده های اولیه توسط طراحان مسیر و مسئولان ترافیکی استفاده شد تا علاوه بر کارکرد گردشگری، اهدافی مانند ترغیب رانندگان به رانندگی در بین خطوط، حفظ سرعت مطمئنه، حفظ هوشیاری راننده و … را تأمین نماید. جالب است بدانید که در ۳۰۰ متر از محور فرعی امیر آباد دامغان به جاده اصلی مشهد نیز مسیر موزیکالی به طول ۳۰۰ متر احداث شده است.

    پرده ۳ (این پرده را در ذهن خود تصور کنید)

    بعد از مدتها مسدود بودن جاده چالوس، برای تجدید خاطره های گذشته عازم شمال و درحال رسیدن به تونل کندوان هستید و در فکر این که باز هم باید ترافیک، سروصدا و تاریکی تونل را تحمل کنید. از کنار تابلویی می گذرید که از شما می خواهد درست بین خطوط حرکت کرده، پنجره خودرو را بسته و به موسیقی جاده گوش کنید! وارد تونل که می شوید همه چیز نسبت به آخرین باری که این مسیر را طی کرده اید تفاوت دارد. این بار چراغ های سقفیِ اکثراً خاموش تونل، جای خود را به ردیف منظمی از رشته های درخشانی به رنگ سبز و سفید و قرمز داده؛ دیگر خبری از جوی های آبی نیست که همیشه از سقف تونل بر روی خودرو می ریخت و دیواره های تونل با بتنی پوشیده و روی آن نقوش هنرمندانه ای ترسیم شده تا یادآور تیشه های هموطنانی باشد که یک قرن پیش تر، راه را برای شما باز کرده اند؛ و مهمتر از همه این که با لرزش خفیفی که هنگام عبور چرخ های ماشین از خطوط روی آسفالت حس می کنید، کم کم ملودی سرودی را به یاد می آورید که نمی توانید با آن نخوانید: ای ایران ای مرز پر گهر…

    گزارشگز: مرتضی حیدریان نجفی

    منابع:

    https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1255671

    https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%85%D9%88%D8%B2%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D9%84

    https://www.sabashimi.com/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D9%85%D9%88%D8%B2%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D9%84-%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D8%B7%D8%AD-%D8%A7%DB%8C/

    https://www.aparat.com/v/Kb9Sd

     



    مطلب پیشنهادی

    آمریکا را بردیم فردا را تعطیل رسمی کنید | پیشنهاد خاص عضو شورای شهر به هیئت دولت

    آمریکا را بردیم فردا را تعطیل رسمی کنید | پیشنهاد خاص عضو شورای شهر به هیئت دولت

    رئیس کمیسیون سلامت شورای اسلامی شهر تهران به هیئت دولت پیشنهاد داد: در صورت پیروزی تیم ملی فوتبال کشورمان مقابل تیم فوتبال آمریکا در بازی امشب فردا چهارشنبه به عنوان تعطیلی رسمی اعلام شود.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.