سنندج، شهر هزار پیکر | درباره شهری که قدمتش به قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد

 چهل سال پس از تاسیس سنندج، شهر مهاباد توسط بداغ سلطان مکری حاکم مکریان بنیان نهاده و سلیمانیه هم تقریبا ۱۵۰ سال پس از این توسط ابراهیم پاشای بابان ساخته شد.

به مناسبت روز احداث شهر هم بود که شورای فرهنگ عمومی استان کردستان در سال ۱۳۹۷، ششم اردیبهشت را به عنوان روز سنندج یا روز سنه نامگداری کرد.

سنندج به عنوان یکی از پایتخت‌های موسیقی جهان، پایتخت دف جهان، پایتخت نوروز جهان، شهر مساجد و «شهر هزار تپه» شناخته می‌شود. «شهر هزار پیکر» هم یکی از لقب‌های این شهر است؛ مجسمه‌های آزادی، انقلاب، کودک، کوزه به دوش، بسیج، کوهنورد، ملا مصطفی بیسارانی، شهید صیاد شیرازی، برادران شهید نمکی، مستوره اردلان، مولوی کرد، چوپان، مجسمه مقاومت (بزرگ‌ترین مجسمه ایران)، اوراز، ماموستا عثمان هورامی و مجسمه‌های مشاهیر از پیکره‌هایی است که در این شهر نصب شده.

میراث‌فرهنگی سنندج به‌عنوان مرکز ایالت کردستان در ادوار صفویه و قاجار، یکی از غنی‌ترین ذخیره‌گاه‌های معماری و شهرسازی در غرب ایران به‌شمار می‌رود؛ بافتی که بر اساس الگوهای توپوگرافیک منحصربه‌فرد شکل گرفته و فراتر از مجموعه‌ای از ابنیه منفرد، یک «بافت زنده شهری» با لایه‌های متراکم تمدنی از حکمرانی اردلان‌ها تا اواخر قاجار است.
مسجد جامع سنندج، مجموعه پارک تفریحی آبیدر، بازار سنندج، خانه کرد (عمارت آصف)، موزه سنندج، عمارت خسروآباد، عمارت وکیل، عمارت مشیر دیوان، حمام خان، امام زاده هاجره‌خاتون، امام زاده پیر عمر، امامزاده پیرمحمد، قرآن نگل، دریاچه و قلل مرتفع از جاذبه‌های سنندج است که برخی‌شان طی جنگ تحمیلی سوم آسیب دیدند. در این رخداد، ۱۳ بنای شاخص تاریخی شامل عمارت‌های دیوانی و خانه‌های اعیانی در محلاتی چون میان‌قلعه، سرتپوله، قطارچیان، قلعه چوارلان و محدوده خسروآباد، بیشترین آسیب را متحمل شده‌اند.