شنبه , ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۲:۴۴ بعد از ظهر
  • کد خبر 7317
  • شهرهای پایدار از ویژگی‌های خاصی برخوردار هستند؛ این شهرها توانایی تأمین نیازهای حال و آینده ساکنان خود را با حفظ محیط زیست، جوانی اقتصادی و عدالت اجتماعی ترکیب می‌کنند؛ این مفهوم از نظریه توسعه پایدار ناشی می‌شود و به‌دنبال ایجاد فضایی است که در آن نسل‌های آینده نیز قادر به استفاده از منابع طبیعی باشند. پنج اصل کلیدی برای تحقق شهرهای شامل کاهش اثرات زیست‌محیطی، بهینه‌سازی مصرف انرژی، ایجاد فضاهای عمومی جذاب و کارآمد، توسعه حمل و نقل پایدار و ترویج عدالت اجتماعی وجود دارد که بر اساس گزارش سال ۲۰۱۶ سازمان جهانی بهداشت (WHO)، این اصول می‌توانند به بهبود کیفیت زندگی شهری و کاهش بیماری‌ها کمک کنند. شهرهایی همچون کپنهاگ، بارسلونا و سنگاپور به‌عنوان الگوهای موفق شهرهای پایدار شناخته می‌شوند؛ کپنهاگ به‌عنوان نخستین شهر جهان که هدف آن تبدیل به یک شهر کربن‌خنثی تا سال ۲۰۲۵ است، با سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل عمومی و دوچرخه‌سواری، موفق به کاهش کربن خود شده است و بارسلونا نیز با ایجاد فضاهای سبز و تشویق به استفاده از حمل‌ونقل عمومی، کاهش ترافیک و آلودگی هوا را تجربه کرده است. اگرچه تجارب موفق وجود دارد، اما چالش‌های زیادی در مسیر توسعه پایدار وجود دارد؛ یکی از مهم‌ترین چالش‌ها تأمین مالی برای پروژه‌های پایدار است؛ بر اساس گزارشی از بانک جهانی نیاز به سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های پایدار برای تحقق اهداف توسعه پایدار به‌شدت احساس می‌شود، همچنین تغییرات اقلیمی و نابرابری‌های اجتماعی به‌عنوان موانع مهم مطرح است. مشارکت فعال شهروندان در فرایند برنامه‌ریزی شهری یکی از ارکان شهرهای پایدار است؛ بر اساس تحقیقی که در نشریه «Community Development» منتشر شده است، مشارکت اجتماعی می‌تواند به افزایش اعتماد به دولت و بهبود کیفیت تصمیم‌گیری کمک کند، این مفهوم تأکید دارد که ساکنان باید در تصمیمات مؤثر بر زندگی خود نقش داشته باشند و نسبت به شهر خود احساس تکلیف کنند. در دنیای امروز که با چالش‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و کاهش منابع طبیعی روبه‌رو هستیم، این مدل از شهرنشینی به نیازی ضروری تبدیل شده است، زیرا شهرهای پایدار الگویی نوین در برنامه‌ریزی شهری است که تلاش دارد تعادلی میان توسعه اقتصادی، حفاظت از محیط زیست و رفاه اجتماعی برقرار کند. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین در طراحی این شهرها تأکید ویژه‌ای بر مدیریت منابع طبیعی و استفاده از فناوری‌های نوین برای کاهش مصرف انرژی و آلودگی‌های زیست‌محیطی وجود دارد؛ از جمله مؤلفه‌های اصلی این شهرها می‌توان به حمل‌ونقل عمومی کارآمد، بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر، ساختمان‌های سبز و مدیریت هوشمند پسماند اشاره کرد. کارشناسان بر این باور هستند که گسترش شهرهای پایدار نه‌تنها به کاهش آلودگی هوا و بهبود کیفیت زندگی شهروندان کمک می‌کند، بلکه به‌طور حتم موجب تقویت اقتصاد محلی و ایجاد فرصت‌های شغلی نیز خواهد شد؛ در این شهرها تلاش می‌شود تا از فناوری‌های پیشرفته برای مدیریت منابع آب و انرژی استفاده شود و با کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، اثرات زیست‌محیطی کاهش پیدا کند. نمونه‌های موفق شهرهای پایدار در جهان نشان می‌دهد که با برنامه‌ریزی هوشمندانه و استفاده از رویکردهای جامع، می‌توان چالش‌های کلیدی شهرنشینی مدرن را به فرصت‌هایی برای توسعه پایدار تبدیل کرد؛ در این شهرها شبکه‌های گسترده حمل‌ونقل عمومی، مسیرهای دوچرخه‌سواری و فضاهای سبز شهری با کیفیت بالا نشان‌دهنده توجه به نیازهای شهروندان و محیط زیست است. با توجه به اهمیت توسعه پایدار، کارشناسان توصیه می‌کنند که شهرهای ایران نیز باید با برنامه‌ریزی اصولی و سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری‌های سبز، گامی جدی در مسیر پایدارسازی زیرساخت‌های شهری بردارند که در این راستا به‌کارگیری الگوهای جهانی و توجه به ویژگی‌های بومی، می‌تواند به تحقق این هدف کمک کند و آینده‌ای بهتر برای نسل‌های آینده رقم بزند، این در حالی است که ایران با تمام زیبایی‌ها و شهرهای تاریخی ارزشمندی همچون اصفهان بزرگ، در دهه‌های اخیر با مشکلات جدی در حوزه توسعه شهری و محیط زیست روبه‌رو شده است. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین اقدامات انجام شده برای پایداری شهر اصفهان را نباید نادیده گرفت محمد نورصالحی، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان در این‌باره به خبرنگار ایمنا اظهار می‌کند: شهر پایدار، شهری است که زیست‌پذیر باشد و امکان توسعه، سکونت و زندگی را فراهم کند. وی با بیان اینکه شهری که از مخاطرات و تزلزل‌های زیست‌محیطی در امان نباشد، نمی‌تواند پایدار محسوب شود، می‌افزاید: برای دستیابی به این هدف، ابتدا باید محیط زیستی قابل اسکان و زیست‌پذیر ایجاد کرد و پس از آن به مسائل فرهنگی پرداخت. رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با اشاره به وضعیت کلان‌شهر اصفهان تصریح می‌کند: اصفهان در حال حاضر با چالش‌هایی نظیر آلودگی هوا و جریان محدود آب روبه‌رو است؛ این مسائل حیاتی باید با همکاری مردم و نهادهای تصمیم‌گیر تأثیرگذار حل شود، چراکه بدون آب و هوای مناسب، امکان زندگی طولانی‌مدت در هیچ شهری وجود ندارد. نورصالحی با اشاره به موضوع مدیریت منابع آب و فاضلاب عنوان می‌کند: باید مطمئن شویم حتی یک قطره آب نیز از دست نمی‌رود و منابع محدود آب به حداکثر استفاده می‌رسد، همچنین در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر، اصفهان گام‌های مؤثری برداشته است. وی با تاکید بر لزوم توجه به تمام مولفه‌ها برای پایداری شهرها ادامه می‌دهد: در حال حاضر حدود ۱۰ درصد انرژی موردنیاز شهر از طریق انرژی خورشیدی تأمین می‌شود، اما طبق برنامه‌ریزی این میزان باید تا سال ۱۴۱۰ به صددرصد برسد. رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان تأکید می‌کند: حرکت به سوی کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و بهره‌گیری از انرژی طبیعی، نظیر خورشید، نیازمند اولویت‌دهی و تلاش بیشتر است و برای تحقق این هدف باید تمام توان مدیریتی، انسانی و مالی شهر به‌کار گرفته شود. نورصالحی با تأکید بر اینکه اقدامات خوبی در مسیر پایداری شهری انجام شده است، بیان می‌کند: نباید این اقدامات را نادیده گرفت، اما حجم چالش‌ها به حدی است که نیازمند فعالیت‌های چند برابر بیشتر از شرایط عادی هستیم؛ رفع این مشکلات و دستیابی به پایداری، همکاری همگانی و تلاش همه‌جانبه را می‌طلبد. وی خاطرنشان می‌کند: با برنامه‌ریزی و اقدامات مؤثر، می‌توان آینده‌ای زیست‌پذیر و پایدار را برای اصفهان و نسل‌های آینده رقم زد. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین شهرنشینی پایدار کلید توسعه آینده شهرها است علی‌محمد ظهرابی، دکترای برنامه‌ریزی شهری در این‌باره با بیان اینکه جهان در طول دهه‌های اخیر شاهد رشد شتابان شهرنشینی بوده است، به خبرنگار ایمنا می‌گوید: از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۲۰، جمعیت شهرنشین از ۸۰۰ میلیون نفر (۲۹.۶ درصد جمعیت جهان) به چهار میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر (۵۶.۲ درصد) رسیده است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ این رقم به ۶.۷ میلیارد نفر (۶۸.۴ درصد) برسد که این تغییرات سریع، پیامدهای گسترده‌ای برای شهرها به‌همراه داشته است. وی می‌افزاید: شهرنشینی هرچند موتور اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی محسوب می‌شود و بستر ایجاد شغل و کاهش فقر است، اما با چالش‌های جدی از جمله آلودگی هوا و ترافیک همراه بوده است؛ این معضلات شهرها را از جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی تحت فشار قرار داده و بسیاری از کلان‌شهرها از جمله اصفهان را با مشکلات زیادی روبه‌رو کرده است. دکترای برنامه‌ریزی شهری عنوان می‌کند: افزایش جمعیت شهری و مهاجرت به شهرها تحولات کالبدی، اجتماعی و اقتصادی را به‌ویژه پس از جنگ جهانی دوم با بحران‌های شهری نظیر آلودگی، ازدحام و کاهش کیفیت زندگی به اوج رسانده است، بنابراین رویکردهایی نوین برای مدیریت شهرها و توسعه پایدار آن یک اقدام ضروری است. ظهرابی با بیان اینکه در واکنش به این تحولات مفهوم «شهرنشینی پایدار» به‌عنوان پاسخی به بحران‌های ناشی از رشد شهرنشینی و کاهش کیفیت زیست‌پذیری مطرح شده است، ادامه می‌دهد: این رویکرد در کنار مفهوم «تاب‌آوری شهری»، به‌دنبال کنترل نبود قطعیت‌های محیطی و پیش‌بینی رفتارهای غیرخطی است. وی خاطرنشان می‌کند: شهرنشینی پایدار بر این اصل استوار است که شهرها بتوانند کیفیت زندگی را در ابعاد اکولوژیکی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بهبود ببخشند، بدون اینکه منابع طبیعی یا آینده نسل‌های بعدی را به خطر بیندازند، بنابراین شهرهای پایدار اغلب با نام «شهرهای قابل زیست» (Liveable Cities) نیز شناخته می‌شود. برای دستیابی به شهرنشینی پایدار باید طرح‌های توسعه استراتژیک بر پایه اصول پایداری در شهرها تدوین شود دکترای برنامه‌ریزی شهری بیان می‌کند: برای سنجش میزان پایداری شهری، شاخص‌های چندبعدی همچون طرح جامع منطقه‌ای و اهداف زیست‌محیطی، اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی، کیفیت زندگی، توجه به سلامت، دسترسی به فضاهای سبز، آموزش، بهبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی، تقویت نقش مردم در فرایندهای تصمیم‌گیری شهری در نظر گرفته شده است. ظهرابی می‌گوید: اصفهان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کلان‌شهرهای ایران با رشد شتابان شهرنشینی و کمبود زیرساخت‌های لازم دستخوش مشکلات متعددی شده است؛ مسائلی نظیر آلودگی، ازدحام جمعیت و کاهش کیفیت زیست‌پذیری، توسعه پایدار این شهر را دشوار کرده است؛ کارشناسان معتقدند بخش زیادی از این مشکلات ناشی از کمبود ظرفیت اجرایی و مدیریتی، نه خود شهرنشینی است. وی با اشاره به آینده شهرنشینی پایدار خاطرنشان می‌کند: سیاست‌گذاران معتقدند برای دستیابی به شهرنشینی پایدار، باید شهرها طرح‌های توسعه استراتژیک بر پایه اصول پایداری را تدوین کنند؛ شاخص‌هایی نظیر کیفیت هوا، بهره‌وری انرژی، عدالت زیست‌محیطی و آموزش از عواملی است که در این طرح‌ها باید لحاظ شود. دکترای برنامه‌ریزی شهری می‌افزاید: توسعه شهری پایدار نه‌تنها راهکاری برای مقابله با بحران‌های زیست‌محیطی و اجتماعی است، بلکه مسیری برای اطمینان از آینده‌ای بهتر برای شهرها و نسل‌های آینده است، بنابراین هم‌اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیاز به همگرایی سیاست‌گذاران، مدیران شهری و شهروندان برای ساختن شهرهایی پایدار و زیست‌پذیر احساس می‌شود. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین به گزارش ایمنا، شهرنشینی پایدار پاسخی ضروری به چالش‌های پیچیده اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است که با رشد سریع شهرنشینی در سراسر جهان، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه همچون ایران پدید آمده است؛ این رویکرد بر ایجاد تعادل میان توسعه شهری و حفاظت از منابع طبیعی، کاهش آلودگی‌ها و بهبود کیفیت زندگی شهروندان تمرکز دارد. شهرهای پایدار تلاش می‌کنند با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، حکمرانی هوشمند و مشارکت شهروندان، محیطی فراهم کنند که هم‌زمان پاسخگوی نیازهای حال و آینده باشد؛ در ایران رشد جمعیت شهری و تمرکز فعالیت‌ها در کلان‌شهرها، مشکلاتی همچون تراکم جمعیت، ترافیک، آلودگی هوا و کاهش فضای سبز را به همراه داشته است و در این شرایط حرکت به سوی شهرنشینی پایدار می‌تواند به کاهش فشارهای زیست‌محیطی و ارتقای عدالت اجتماعی کمک کند. با تدوین و اجرای طرح‌های توسعه استراتژیک که بر پایداری تاکید دارد، شهرهای ایران می‌توانند ضمن تقویت زیرساخت‌ها و بهبود کیفیت زندگی، از تخریب منابع طبیعی جلوگیری و بستری برای توسعه متوازن و عادلانه فراهم کنند.
    آینده شهر اصفهان در ۲۵ سال آینده چگونه خواهد بود؟

    اصفهان در ۲۵ سال آینده چگونه خواهد بود

    برنامه جامع شهر اصفهان برای نخستین بار در کشور و به صورت پایلوت در شهر اصفهان با رویکرد مشارکتی تدوین خواهد شد، بدان معنا که در تدوین این برنامه، سهم‌داران یعنی همه افراد و گروه‌هایی که چه مثبت و چه منفی به طور مستقیم یا غیرمستقیم از برنامه تاثیر پذیرفته یا بر آن تاثیر می‌گذارند، دخیل و سهیم خواهند بود.

    تهیه برنامه‌های جامع برای شهرها همواره روندی از بالا به پایین داشته و پس از تصویب برنامه‌ها مصوبات، در قالب دستورالعمل یا اسناد بالادستی به نهادهای مرتبط و مراتب میانی و پایین‌تر برای اجرا ارسال می‌شد، اما برنامه جامع شهر اصفهان، با رویکرد مشارکتی در نظر دارد با هم اندیشی سهم‌داران شهر از همه طیف‌ها و لایه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی برنامه‌هایی را تدوین کند که قابلیت اجرا در فضای کنونی شهر و با در نظر گرفتن نیازهای آینده را داشته باشد.

    در نخستین گام بعد از انتخاب اصفهان به عنوان پایلوت اجرای این برنامه، تفاهم‌نامه برنامه جامع شهر اصفهان با رویکرد نوین مشارکتی، در ابتدای سال ۹۷ بین معاونت شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی، اداره کل راه و شهرسازی استان، شورای شهر و شهرداری اصفهان منعقد شد.

    در ساختار جدید تدوین برنامه جامع، نهاد شورای راهبری شکل گرفته که این شورا، نهاد مشورتی شورای شهر و شورای عالی شهرسازی و معماری و مسئول هدایت و نظارت بر روند تهیه برنامه توسعه شهر، منطقه اصفهان است.

    روش‌های گوناگون مشارکتی در تدوین برنامه‌ها لحاظ می‌شود تا خواسته‌ها و مطالبات لایه‌های مختلف اجتماعی در نظام تصمیم‌گیری شهر، لحاظ شود؛ این موضوع هدف اصلی رویکرد جدید این برنامه است.

    شورای راهبری آفتی در روند تدوین برنامه جامع شهر

    «سهراب مشهودی»، دبیر گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران، شورای راهبری را آفتی در روند تدوین طرح جامع شهر با رویکرد نوین می‌داند و معتقد است«اگر شورای راهبری قوی کار کند، مهندس مشاور به نقشه‌کِش شهر تبدیل می‌شود نه طراح طرح تفصیلی و با این روال مشخص نیست مسئول طرح جامع، شورای راهبری خواهد بود یا نهاد دیگری مسئول است؟»

    وی می‌گوید: به طور معمول عمر طرح‌های جامع ۱۰ سال است و باید پس از آن طرح تجدید نظر تهیه شود.

    این کارشناس ارشد شهرسازی و معماری ادامه می‌دهد: آنچه در قرارداد تیپ ۱۲ شرح خدمات شهرسازی کشور تعریف شده، ارایه شرح خدمات برای طرح‌های جامع بود نه برای تجدیدنظرها، از این رو مقرر شده در طرح‌های تجدید نظر شرح خدمات دیگری تهیه شود که البته اتفاق نیفتاد و در نتیجه تکرار مکرراتی انجام و باعث شد طرح‌های تجدید نظر به خوبی پیش نرود.

    وی با بیان اینکه نظارت بر انجام طرح‌های تجدید نظر به وسیله مهندسان مشاور در پیوست قرارداد تیپ ۱۲ مد نظر قرار گرفت که این موضوع نیز محقق نشد، اظهار می‌کند: موضوع دیگر این بود که با تفویض اختیار به چند ارگان دیگر، مرحله تصمیم‌گیری برای اجرای طرح‌ها فرایندی طولانی پیدا کرد، از این رو اجرای طرح‌های تجدید نظر خروجی مفیدی به همراه نداشت.

    مشهودی اضافه می‌کند: کمیته‌ای مشترک با وزارت راه و شهرسازی در جامعه مهندسان مشاور تشکیل شد و در نهایت طرح جامع شهر با رویکرد نوین مورد توجه قرار گرفت که به صورت پایلوت در اصفهان تجربه می‌شود.

    وی با بیان اینکه در طرح جامع شهر با رویکرد نوین مقرر شده بود نظر نهایی جامعه مهندسان مشاور اعلام شود، می‌گوید: با توجه به اینکه بدون نظر نهایی جامعه مشاوران تدوین برنامه جامع در حال انجام است، از این رو آنچه در حال انجام است با اشکالات زیادی همراه شده که مهمترین آن در هم‌ آمیخته‌شدن طرح‌های جامع و تفصیلی است که امکان دارد یکدیگر را مخدوش کند.

    دبیر گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران تصریح می‌کند: طرح جامع بر خلاف طرح تفصیلی که طرحی محلی به شمار می‌رود، یک طرح جامعیت‌دار است که دیدگاه ملی در آن اهمیت دارد از این رو باید تفاوت‌هایی به لحاظ دیدگاه و نحوه تدوین آن وجود داشته باشد، اما آنچه در اصفهان اتفاق می‌افتد که نتیجه این ادغام است بیشتر نگاه محلی و تفصیلی دارد.

    وی با انتقاد از اینکه در روند تدوین برنامه جامه شهر اصفهان با رویکرد نوین الزاماتی که باید دیدگاه ملی داشته باشد، نادیده گرفته شده است، تاکید می‌کند: ادغام دیدگاه‌ها در خصوص طرح‌های جامع و تفصیلی می‌تواند دردسرساز شود، اما اگر بتواند به موقع خود را جدا کرده و شفاف باشد که کدامیک از نظرها و دیدگاه‌های گروه‌های مختلف در طرح جامع یا طرح تفصیلی به کار رود، نتایج بهتری به همراه خواهد داشت بنابراین باید منتظر نتایج بررسی طرح پایلوت جامع با رویکرد نوین باشیم.

     

    وی با اشاره به تشکیل نهاد شورای راهبری در ساختار جدید تدوین برنامه جامع، ادامه می‌دهد: شورای راهبری رویکرد خوبی نیست، زیرا امکان دارد در مراودات راه و شهرسازی و شهرداری در شهرهای بزرگ مؤثر باشد، اما طرح‌ها را به سمت پیشرفت حرکت نخواهد داد.

    مشهودی تاکید می‌کند: شورای راهبری در شهرهای کوچک نقشی نخواهد داشت، زیرا در نهایت تصویب کننده شورای عالی است و البته شورای راهبری آفتی در روند تدوین طرح جامع شهر با رویکرد نوین است.

    وی می‌گوید: مشاور طرح جامع به عنوان تهیه‌کننده طرح جامع و تفصیلی تا سال‌ها پس از تدوین طرح، به لحاظ حقوقی مسئول طرح خواهد بود.

    این کارشناس ارشد شهرسازی و معماری با اشاره به چالش‌های تدوین برنامه جامع شهر اصفهان با رویکرد نوین، اظهار می‌کند: نباید دیدگاه طرح برنامه جامع با رویکرد نوین از طرح جامع و تفصیلی ادغام شود.

    مشهودی خاطرنشان می‌کند: طرح جامع را ۱۱ معاون وزیر تصویب می‌کنند و در حالی که به راحتی امکان اضافه شدن شهرداران و شوراها به آن وجود داشت، این اقدام انجام نشد زیرا نگران بودند با اضافه شدن این دو بخش، دیدگاه طرح محلی شود و دیدگاه ملی از بین برود، در حالی که برای طرح تفصیلی تنها پنج تصمیم گیرنده وجود دارد که یکی از آنها شهردار است.

    وی تاکید می‌کند: مراحل تصویب طرح‌ها باید کاسته شده یا شفاف شود زیرا در حال حاضر طرح‌ها در دو سال تهیه و تصویب آنها سه تا پنج سال زمان نیاز دارد، در واقع پس از تصویب طرح‌ها، عمر اجرای آن پایان یافته و از این رو می‌گوییم طرح موفق نبوده است.

    دبیر گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران با بیان اینکه طرح‌های شهری به طور معمول اجرایی نیست، بلکه باید به تدریج محقق شود، تصریح می‌کند: طرح جامع، راهنمای طرح‌های بعدی است و نباید بر محقق شدن آن تاکید داشت، بلکه باید نوع نگاه نسبت به آن را اصلاح کرد.

    وی ابراز امیدواری می‌کند: در پایان طرح پایلوت برنامه جامع شهر کهبا رویکرد نوین در جلساتی با کارشناسان برگزار خواهد شد، نقایص رفع و نتایج قابل قبولی به دست آید.

    مشهودی می‌گوید: نکته حایز اهمیت دیگر این است که نباید تهیه طرح‌ها را تعطیل کرد و منتظر نتیجه طرح پایلوت ماند، زیرا خطرات زیادی به همراه خواهد داشت چراکه به لحاظ قانونی نیز مضر است.

    وی ادامه می‌دهد: در حالی که هر سال باید ۱۰ درصد شهرهای کشور یعنی حدود ۱۰۰ شهر طرح تهیه کنند، در سال گذشته حتی برای ۱۰ شهر نیز طرح تهیه نشده که این اشتباه بزرگ وزارت راه و شهرسازی بسیار نگران کننده است.

    این کارشناس ارشد شهرسازی و معماری تصریح می‌کند: سال گذشته بودجه تهیه طرح‌های شهری ۱۵۰ میلیارد تومان تعیین شد، اما تنها ۱۰ میلیارد تومان آن به این مهم اختصاص یافت که جای بسی تأمل دارد.

    آینده نگری شهر برای ۲۵ سال آینده

    «سید احمد حسینی‌نیا»، معاون شهرسازی و معماری شهردار اصفهان نیز درباره برنامه جامع شهر اصفهان با رویکرد نوین اظهار می‌کند: کلانشهر اصفهان از سوی وزارت راه و شهرسازی به عنوان پایلوت تهیه برنامه جامع انتخاب شد و این برنامه سیاست‌های کلی، استراتژی برنامه‌ریزی و آینده‌نگری شهر را تا ۲۵ سال آینده برنامه‌ریزی می‌کند.

    وی تصریح می‌کند: بر اساس دستور کار وزارتخانه راه و شهرسازی، تصمیم بر این است که در تهیه برنامه جامع یک رویکرد نوین دنبال شود.

     

    معاون شهرسازی و معماری شهردار اصفهان می‌گوید: رویکرد تدوین برنامه جامع شهر اصفهان، از پایین به بالا توأم با مشارکت ذی‌نفعان به خصوص شهروندان است که با تدوین آن به دنبال تعیین سیاست‌های کلان توسعه شهر اصفهان در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و… بر اساس مشارکت مردم و رسیدن به اجماع همگانی هستیم و به نوعی با تهیه این برنامه جامع نظام برنامه ریزی شهری ایران دچار تغییر خواهد کرد.

    وی با بیان اینکه اگر برنامه جامع در اصفهان خوب اجرا شود، می‌تواند الگوی خوبی برای همه کشور باشد، ادامه می‌دهد: با مشارکت شهروندان این تجربه خوب که برای نخستین بار آغاز شده، می‌تواند منجر به یک برنامه جامعی شود که اصفهان را در مسیر توسعه پایدار قرار خواهد داد.

    حسینی‌نیا اظهار می‌کند: شهروندان باید بتوانند در ارتقاء شهر خود در حوزه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، زیست محیطی نقش داشته باشند و به طور کلی هر شهر باید توان ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان خود را داشته باشد.

    وی با بیان اینکه مشارکت فعال قشرهای مختلف مردمی و گروه‌های ذی‌نفع در فرایند تدوین برنامه جامع شهر اصفهان با رویکرد نوین گامی مؤثر در تحقق اهداف توسعه شهری اصفهان است، می‌گوید: فرآیند برنامه‌ریزی برای این طرح شامل چهار مرحله کلان شناخت وضع موجود، تحلیل یا ریشه‌یابی وضع موجود، آینده نگری و تجویز است؛ این برنامه هم اکنون در مرحله توصیف و تحلیل(تشخیص) است و در مهرماه سال‌جاری به پایان خواهد رسید.

    معاون شهرسازی و معماری شهردار اصفهان خاطرنشان می‌کند: در یکسال گذشته تاکنون در مجموع ۱۱۴ جلسه در ارتباط با برنامه جامع شهر اصفهان برگزار شده که شامل ۳۵ جلسه موضوعی، ۱۸ جلسه شورای راهبری، سه جلسه کمیته اجرایی، ۹ جلسه کمیسیون، ۲۵ جلسه کارگروه‌های تخصصی، ۲۴ جلسه با گروه‌های اجتماعی و اقشار محلی بوده که در مهرماه سال‌جاری دو جلسه کافه جهانی برگزار می‌شود که با برگزاری این دو جلسه، مرحله تشخیص برنامه جامع شهر اصفهان به پایان خواهد رسید.

    ایمنا



    مطلب پیشنهادی

    استفاده از شیوه‌های نوین در تعمیر پل‌های جاده‌ای و حفاظت از سرمایه‌های ملی کشور

    استفاده از شیوه‌های نوین در تعمیر پل‌های جاده‌ای و حفاظت از سرمایه‌های ملی کشور

    معاون دفتر نگهداری رویه و ابنیه فنی راه سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای گفت: به منظور افزایش دوام تعمیرات پل‌های جاده‌ای و جلوگیری از تخریب زودهنگام پل‌های بتنی ناشی از خوردگی آرماتورها، از شیوه نوین آندهای گالوانیک فداشونده در تعمیرات تخصصی ابنیه فنی استفاده می‌شود.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *