شنبه , ۲ آبان ۱۴۰۵ - ۱:۲۸ بعد از ظهر

شهر سازی

معاون وزیر راه و شهرسازی: مشاوران؛ مغز متفکر توسعه کشور

کنترل نقشه های معماری سیستمی می شود

معاون وزیر راه و شهرسازی در دیدار با اعضای شورای گروه راه و راه آهن جامعه مهندسان مشاور ایران گفت: مهندسان مشاور مغز متفکر توسعه کشور هستند و بی توجهی به آنان موجب کاهش کمیت و کیفیت امور به ویژه در صنعت راهسازی می شود. به گزارش  نیوز به نقل …

توضیحات بیشتر »

اولویت‌های توسعه اجتماعی مناطق حاشیه‌نشین شهری: چالش‌ها، راهکارها و چشم‌اندازها

اولویت‌های توسعه اجتماعی مناطق حاشیه‌نشین شهری: چالش‌ها، راهکارها و چشم‌اندازها

مقدمه مناطق حاشیه‌نشین شهری، به عنوان نماد بارز نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی در جوامع معاصر، تحت تأثیر طیف گسترده‌ای از عوامل میانی قرار دارند که موجب شکل‌گیری و تداوم مشکلات در این نواحی شده است. با افزایش سریع جمعیت شهری و روندهای مهاجرتی، این مناطق به طور مکرر با چالش‌های …

توضیحات بیشتر »

شهرسازی و کنترل مسائل اجتماعی

شهرسازی و کنترل مسائل اجتماعی

  مقدمه برزن نیوز: شهرسازی فرآیند پیچیده‌ای است که به طراحی، برنامه‌ریزی و مدیریت موارد مختلف در محیط‌های شهری مربوط می‌شود. این حوزه به‌طور مستقیمی با زندگی روزمره افراد و نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر مرتبط است. در سال‌های اخیر، با افزایش جمعیت شهری، نوع جدیدی از چالش‌ها به وجود …

توضیحات بیشتر »

طرح‌های جامع شهری با نگاه به آینده تدوین می‌شوند

طرح‌های جامع شهری با نگاه به آینده تدوین می‌شوند

غلامرضا کاظمیان امروز، ۵ بهمن در جلسه بررسی طرح‌های جامع شهرهای شیراز اصفهان و کرمان که به میزبانی اداره‌کل راه و شهرسازی استان فارس در شیراز برگزار شد، در خصوص روند تهیه و اجرای طرح‌های جامع شهری اظهار کرد: این طرح‌ها با نگاه به آینده و برنامه‌ریزی جامع برای حل …

توضیحات بیشتر »

«شهرسازی بلدوزری» درکمین بافت تاریخی اهواز

«شهرسازی بلدوزری» درکمین بافت تاریخی اهواز

به گزارش برزن نیوز از فرارو «عکس‌های سه‌سال پیش «شارع‌الشیوخ»، نشان می‌دهد دیوارهای این کوچه بلندتر بود که در این مدت فروریخته. همین قابی که باقی مانده هم نمی‌توانیم بگوییم ماندگار است و معلوم نیست تصویر آینده اینجا چگونه خواهد بود. » راوی «داستان اهواز»، سرنوشت مبهم «محله عامری» را …

توضیحات بیشتر »

انتقال پایتخت یا مدیریت و مشکل‌گشایی پایتخت فعلی؟

انتقال پایتخت یا مدیریت و مشکل‌گشایی پایتخت فعلی؟

مقدمه تهران به عنوان یک کلان‌شهر و پایتخت ایران، در طول چند دهه گذشته به یکی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشور تبدیل شده است. با این حال، گسترش سریع جمعیت و توسعه بی‌رویه شهر، منجر به بروز چالش‌های جدی در زمینه‌های مختلف از جمله آلودگی هوا، ترافیک، …

توضیحات بیشتر »

امکان یا عدم امکان انتقال پایتخت ایران

امکان یا عدم امکان انتقال پایتخت ایران

برزن نیوز : انتقال پایتخت یک کشور در بسیاری از موارد به دلیل چالش‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مطرح می‌شود. این تصمیم می‌تواند اثرات عمیق و گسترده‌ای بر روی ایران، با توجه به ویژگی‌های خاص این کشور، داشته باشد. در این مقاله، عنوان «امکان یا عدم امکان انتقال پایتخت …

توضیحات بیشتر »

شهرسازی بدون مشارکت مردم به بحران اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود

شهرسازی بدون مشارکت مردم به بحران اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود

 برنامه‌ریزی شهری در ایران همواره با چالش‌هایی روبه‌رو بوده است. این چالش‌ها که از مسائل کالبدی شروع می‌شود، به مشکلات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نیز گسترش یافته است. ناصر براتی، متخصص برنامه‌ریزی شهری و استاد دانشگاه، در گفتگویی تفصیلی با خبرگزاری مهر، به بررسی وضعیت فعلی شهرسازی در ایران و …

توضیحات بیشتر »

تأکید بر هم‌افزایی، رفع موانع و جذب منابع برای تکمیل پروژه‌های زیرساختی غرب گلستان

ساختمان‌‌‌سازها در تهران و شهرهای بزرگ، آخرهفته گذشته با شوک تازه‌‌‌ای در مسیر «ماراتن مجوزها» و «التهاب قیمت‌ها» روبه‌رو شدند. روزهای پایانی هفته گذشته در شبکه‌‌‌های اجتماعی تصویر نامه‌‌‌ای منتشر شد که محتوای آن از «تکلیف اجباری گروهی از سازنده‌‌‌های مسکن برای نصب نیروگاه خورشیدی در پشت‌‌‌بام ساختمان در حال ساخت» حکایت داشت. آنچه از آن نامه در فضای بازار مسکن و ساختمان برداشت شد، «تعیین شرط جدید برای صدور پایان‌‌‌کار» بود؛ اما این تلقی درست است یا سوءبرداشت؟ صحت‌‌‌سنجی «تکلیف اجباری» تفاهم صورت‌گرفته بین متولی تامین برق و نظام مهندسی که در هفته‌‌‌های پایانی دوره قبلی نظام انجام شده است، می‌‌‌گوید: از این پس سازندگان ساختمان‌‌‌های چهار طبقه و بیشتر یا ساختمان‌‌‌هایی با زیربنای بالای یک‌هزار مترمربع، باید قبل از درخواست برای انشعاب برق واحدهای مسکونی، یک نیروگاه خورشیدی در پشت‌‌‌بام بنا کنند و اگر نکنند، تاییدیه نظام مهندسی صادر نمی‌شود که در این صورت، شهرداری‌‌‌ها نیز بدون ارائه تاییدیه، پایان‌‌‌کار برای سازنده صادر نخواهند کرد. درمان قطعی زانو درد، بدون دارو، بدون تزریق، بدون جراحی! (پرسش‌نامه) اکنون بررسی‌‌‌های «دنیای‌اقتصاد» از شوک خورشیدی واردشده به فعالان ساختمانی و سازندگان مسکن در پی اعلام خبر تفاهم مربوطه نشان می‌دهد، وزارت راه و شهرسازی به عنوان مرجع تدوین و تصویب مقررات ملی ساختمان، «هیچ خبر و اطلاعی» از تفاهم ‌‌‌صورت‌گرفته در خارج از این وزارتخانه برای «نصب اجباری پنل خورشیدی در ساختمان‌‌‌های مسکونی» ندارد و در این خصوص، مصوبه یا ابلاغیه‌‌‌ای به شهرداری‌‌‌ها ارائه نکرده است. به این ترتیب اگر قانون نظام مهندسی و مقررات ملی ساختمان مطابق منطق و عرف، «مبنای هر نوع تصمیم‌گیری برای حذف و اضافه مراحل ساخت‌‌‌وساز و مجوزهای مربوطه» در نظر گرفته شود، در این صورت «اجباری‌‌‌شدن احداث نیروگاه در ساختمان‌‌‌های مسکونی» باید با اصلاح قانون فعلی یا تصویب قانون جدید یا دست‌‌‌کم «اصلاح مبحث 19 مقررات ملی ساختمان» از سوی وزارت راه و شهرسازی اتفاق بیفتد و به سازنده‌‌‌ها ابلاغ شود. از طرفی گفته می‌شود، تفاهم صورت‌گرفته، بیشتر به دنبال «فرهنگ‌‌‌سازی» و تشویق فعالان ساختمانی و مالکان ساختمان‌‌‌های کلنگی برای تجهیز ساختمان در حال ساخت‌‌‌ خود به «ظرفیت تولید برق برای شرایط خاموشی‌‌‌ها» بوده است و قرار نیست جنبه «تکلیف» داشته باشد. به این ترتیب مشخص می‌شود، تلقی «اجبار به ایجاد نیروگاه خورشیدی» می‌تواند سوءبرداشت باشد؛ هر چند اگر ابعاد کامل آن از سوی وزارت راه‌‌‌وشهرسازی روشن نشود، مسیر ارائه جواز از سوی عوامل صدور مجوزهای ساختمانی و ارائه خدمات زیرساختی به سازنده‌‌‌ها احتمال دارد دچار اختلال و دست‌‌‌انداز شود که در این صورت، تبعات آن در شرایط فعلی «رکود تورمی تولید مسکن و ساختمان»، مناسب نیست. آپارتمان‌‌‌ها بعد از «نصب نیروگاه» خبر «تفاهم دولتی برای نصب اجباری پنل خورشیدی در ساختمان‌‌‌های مسکونی»، سه پرسش برای شهروندان، مالکان و فعالان ساختمانی به وجود آورده است؛ ساکنان واحدهای مسکونی یک ساختمان مجهز به نیروگاه دقیقا چه خدمات و امکاناتی از آن نیروگاه می‌گیرند؟ قیمت احداث نیروگاه خورشیدی روی پشت‌‌‌بام چقدر تمام می‌شود؟ آیا نصب و بهره‌‌‌برداری از نیروگاه خورشیدی به همین سادگی بیان موضوع است یا محدودیت‌هایی وجود دارد؟ نتایج بررسی‌‌‌های گروه مسکن «دنیای‌اقتصاد» درباره این پرسش‌‌‌ها نشان می‌دهد، کاربری یک نیروگاه خورشیدی در یک ساختمان مسکونی برای مالکان آن می‌تواند به یکی از سه روش قابل اجرا باشد. در یک حالت، تجهیزات تولید برق از تابش خورشید در پشت‌‌‌بام به شکل «منفصل» از شبکه سراسری توزیع برق، شاید بتواند کل انرژی الکتریکی موردنیاز ساکنان ساختمان را تامین کند که البته این مدل در شهرها و با وجود ساختمان‌‌‌های مسکونی چند‌واحدی، «نامتعارف» و گزینه بعید به نظر می‌‌‌رسد. مهم‌ترین مانع برای این حالت، «سطح محدود پشت‌‌‌بام‌‌‌ها، ساعات محدود تابش و هزینه ایجاد» است. در حالت دوم، نیروگاه «متصل» به شبکه برق می‌شود که در این صورت برق خورشیدی تولیدشده توسط ساختمان وارد شبکه توزیع می‌شود. برای این منظور ماده‌‌‌ای از قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی وجود دارد که «خرید تضمینی برق از مالکان نیروگاه با قیمت بیش از 10 برابر قیمت فروش برق به مشترکان» را امکان‌‌‌پذیر می‌کند. در این حالت، برق خورشیدی تولیدشده توسط پنل‌‌‌های نصب‌‌‌شده در پشت‌‌‌بام ساختمان‌‌‌ها با ورود به مدار، ظرفیت برق‌‌‌رسانی را افزایش می‌دهد و شاید از این طریق، بخشی از ناترازی و بحران خاموشی‌‌‌ها رفع شود. در حالت سوم، نیروگاه خورشیدی در عین حال که به شبکه متصل است، به باتری ذخیره برق تولیدشده نیز مجهز می‌شود تا «به محض خاموشی‌‌‌ و قطع برق سراسری»، برق موردنیاز ساختمان را تامین کند. در حال حاضر برخی کارشناسان این حوزه می‌‌‌گویند، منظور تفاهم‌‌‌کنندگان «نامه خورشیدی»، ایجاد امکان تولید برق در ساختمان‌‌‌ها و عرضه آن به مدار توزیع است که البته موضوع فروش برق به دولت نیز مطرح است. با این حال، پرسش دوم نیز قابل اهمیت است. نتایج بررسی‌‌‌ها درباره این پرسش حاکی است، هزینه نصب نیروگاه خورشیدی در پشت‌‌‌بام ساختمان مسکونی به دو فاکتور اصلی مرتبط است؛ ظرفیت متراژی پشت‌‌‌بام برای پذیرش تعداد پنل و سطح درخواست ساکنان ساختمان برای میزان دریافت انرژی از نیروگاه در طول یک روز یا ماه یا سال. با لحاظ متوسط «تراکم ساختمانی» و «مساحت واحد مسکونی» در شهر تهران (4 تا 5 طبقه و هر طبقه دارای 2 واحد 80 تا 90 مترمربعی) و همچنین متوسط برق مصرفی یک خانوار سه‌نفره به گونه‌‌‌ای که میزان مصرف ماهانه او نه خیلی پایین‌‌‌تر از الگوی مصرف و نه به میزان خیلی بالاتر از الگوی مصرف باشد، برآورد می‌شود فضای پشت‌‌‌بام امکان ایجاد نیروگاه با ظرفیت 12 کیلووات ساعت را داشته باشد که با توجه به «ساعت تابش نور خورشید» که در تهران چیزی بین 5 تا 6 ساعت در روز است، این نیروگاه قادر است در روز 60 تا 70 کیلووات انرژی تولید کند. در کنار این ظرفیت خورشیدی در ساختمان‌‌‌های مسکونی تهران – که البته همه ساختمان‌‌‌ها و همه جای تهران چنین امکانی را ندارند- با لحاظ اینکه میزان خاموشی در روز 3 ساعت باشد و در این مدت، نیاز به برق خورشیدی احساس شود، در این صورت قیمت احداث نیروگاه با قابلیت اتصال به شبکه توزیع و همچنین داشتن باتری و همچنین امکان خودکار مصرف برق ذخیره به محض خاموشی در یک ساختمان 8 تا 10 واحدی با شرایط فرض‌شده، چیزی در حدود 1.5 تا 2 میلیارد تومان خواهد بود؛ این رقم حدود 10‌درصد هزینه ساخت است. همه می‌توانند «نیروگاه» بزنند؟ قبل از پاسخ به این پرسش، چنانچه همان تفاهم ملاک باشد، در این صورت فراوانی ساختمان‌‌‌های چهار طبقه و بیشتر یا مجتمع‌‌‌های مسکونی با زیربنای بیش از 1000 مترمربع در خیلی از شهرهای کشور به‌ویژه شهرهای کوچک و متوسط، به مراتب کمتر از خانه‌‌‌های یک و دو طبقه و ساختمان‌‌‌های حداکثر چهار طبقه است. تهران صاحب بیشترین «ساختمان‌‌‌های نامزدشده برای نصب نیروگاه خورشیدی» شناخته می‌شود. اما در همین پایتخت هم «همه ساختمان‌‌‌های مسکونی» قابلیت نصب نیروگاه خورشیدی را ندارند به 6 علت. اولین محدودیت، «سایه‌‌‌اندازی ساختمان‌‌‌های مجاور» است که «امکان تابش نور خورشید در بازه زمانی 5 تا 6 ساعت تابش مفید» را کم یا کلا سلب می‌کند. محدودیت دوم، «مساحت محدود پشت‌‌‌بام» و «اشغال همان سطح محدود توسط کولر و آنتن و...» است. محدودیت سوم، «روزهای ابری و به‌ویژه نیمه دوم سال است» که در روزهایی مثل یکی دو روز گذشته، «ساعات تابش مفید نور خورشید در حد دقیقه کاهش می‌‌‌یابد». محدودیت چهارم نیز «تغییرات شدید دمای هوا» است که روی راندمان مجموعه نیروگاه از جمله باتری اثر معنادار دارد. محدودیت بعدی نیز «آلودگی‌‌‌هوا» و گرد و غبار است که احتمالا در مسیر اصابت امواج نور خورشید روی صفحات تاثیرگذار خواهد بود. 7 copy ایده کارشناسان چیست؟ در حال حاضر از یک طرف فعالان ساختمانی و سازندگان مسکن در تهران با «شوک خورشیدی» ناشی از اطلاع‌‌‌رسانی مبهم دولت در خصوص «ابعاد دقیق و شفاف برنامه‌‌‌اش برای تولید برق از پنل خورشیدی روی پشت‌‌‌بام‌‌‌ها» روبه‌رو و از طرف دیگر مشغول محاسبات اقتصادی برای «تغییر سطح تورم ساخت مسکن در صورت تجهیز ساختمان‌‌‌ها به ظرفیت تولید برق» هستند. طی 6 سال گذشته میزان تورم ساخت مسکن و زمین به طور متوسط سالی 55‌درصد بوده است و میزان رشد قیمت مسکن نیز 64 درصد. نتیجه رشد هزینه ساخت و رشد قیمت فروش باعث شد میزان عایدی سازنده‌‌‌ها در کشور به سالی متوسط 43‌درصد و در تهران به سالی 27‌درصد افت کند. در حال حاضر عایدی پایین ساخت‌وساز در مقایسه با مدل‌‌‌های دیگر سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی، سازنده‌‌‌ها را سرخورده کرده است و از طرف دیگر، امکان رشد بیشتر قیمت فروش برای جبران تورم ساخت نیز وجود ندارد. در چنین شرایطی، کارشناسان حوزه برق خورشیدی به دولت پیشنهاد می‌کنند، به جای «تدارک هر ساختمان یک نیروگاه»، هزینه احداث آن در مدلی اقتصادی از بخش تولید ساختمان دریافت شود تا در «چند نقطه بیرون از شهرها که زمین مناسب به لحاظ مساحت بالا و تابش مناسب وجود دارد»، امکان راه‌‌‌اندازی نیروگاه‌‌‌های خورشیدی در مقیاس اقتصادی پربازده و با قابلیت اتصال به شبکه توزیع فراهم شود. در این روش در نهایت هدف مدنظر که همان «مقابله با ناترازی از طریق تولید برق خورشیدی» است امکان تحقق پیدا می‌کند.

به گزارش برزن نیوز به نقل از  پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی از گلستان، نشست بررسی پروژه‌های زیرساختی غرب استان گلستان با حضور عبدالله ارجائی، سرپرست معاونت برنامه‌ریزی و مدیریت منابع وزارت راه و شهرسازی، عبدالجلال ایری، نماینده مردم غرب استان در مجلس شورای اسلامی، سید محمد حسینی، مدیرکل …

توضیحات بیشتر »

گودنشین‌ها در بازآفرینی شهری قربانی می‌شوند

سهراب مشهودی در هفتادوششمین نشست از سلسله نشست‌های وبیناری بازآفرینی شهری با موضوع «بافت‌های ناکارآمد شهری؛ تهدید یا فرصت» که به همت محمدعلی ایزدخواستی، مدیرعامل سازمان نوسازی و بهسازی شهر اصفهان، به‌عنوان رئیس دبیرخانه انتقال تجربیات بازآفرینی منطقه دو کشور برگزار شد، اظهار کرد: در بررسی وضعیت بافت‌های ناکارآمد شهری، چهار دسته اصلی از این بافت‌ها را معرفی شده است؛ دسته نخست شامل بافت‌های تاریخی است که به دلیل فرسودگی، از چرخه زندگی روزمره خارج می‌شود. وی افزود: دسته دوم، بافت‌های ارزشمند معاصر است که با وجود قدمت تاریخی ۷۰ تا ۱۰۰ ساله، نیازمند بازسازی است، اما نباید ارزش‌های اصیل خود را از دست بدهد. مسئول گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران تاکید کرد: دو دسته دیگر، بافت‌های مسکونی که ساکنان اولیه آن‌ها به دلایل مختلف جای خود را به گروه‌های کم‌درآمدتر داده‌اند و محلاتی که دولت آن‌ها را «اسکان غیررسمی» می‌نامد، موضوع اصلی بحث بوده‌اند. مشهودی گفت: در رویارویی با این بافت‌ها، بازآفرینی صرفاً برای بافت‌های تاریخی و ارزشمند معاصر قابل‌اجراست، زیرا این فرایند نیازمند خلاقیت و حفظ ارزش‌های موجود است، اما در بافت‌های ناکارآمد، عملاً تمرکز بر ساختمان‌ها است نه بافت شهری که در طرح‌های بازآفرینی فعلی، توجه چندانی به حفظ الگوی بافت‌ها نمی‌شود و بیشتر به تعریض خیابان‌ها و ساخت‌وسازهای جدید پرداخته می‌شود که بافت اصیل را از بین می‌برد. وی با بیان اینکه یکی از مشکلات اساسی در این نوع بازآفرینی، تصور اشتباه از مالکیت ساکنان است، ادامه داد: بیشتر ساکنان این بافت‌ها مالک نیستند و با اجرای طرح‌های بازآفرینی و افزایش قیمت مسکن، توانایی ادامه زندگی در آن مناطق را از دست می‌دهند و این مسئله به جابه‌جایی اجباری این افراد به حاشیه شهرها منجر می‌شود. مسئول گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران با بیان اینکه تجربه نازی‌آباد تهران نمونه‌ای از این مشکلات است، خاطرنشان کرد: جایی که پیمانکاران خانه‌های فرسوده را تخریب و با ساختمان‌های چندطبقه جایگزین کردند، این اقدامات اگرچه کالبد شهر را بهبود می‌بخشد، اما موجب محرومیت مردم کم‌درآمد از زندگی در مناطق مرکزی شهر می‌شود. مشهودی با اشاره به تجربه کوی ۱۳ آبان در تهران گفت: این پروژه که برای اسکان گودنشینان اجرا شده بود، در ابتدا موفق به نظر می‌رسید، اما پس از گذشت چند سال، بیش از ۹۰ درصد ساکنین اولیه جای خود را به گروه‌های درآمدی بالاتر دادند و این امر نشان می‌دهد که سیاست‌های مسکن بدون در نظر گرفتن نیازهای واقعی مردم، موجب افزایش شکاف طبقاتی می‌شود. وی افزود: حضور افراد کم‌درآمد در بافت‌های مرکزی شهر، فرصتی برای کاهش فاصله طبقاتی و بهبود کیفیت زندگی شهری است و بازآفرینی نباید تنها به بهبود کالبد شهر محدود شود؛ بلکه باید به حفظ عدالت اجتماعی و ارائه خدمات مناسب به ساکنین فعلی نیز توجه کند. مسئول گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران با انتقاد از رویکردهای فعلی و با تاکید بر تغییر نگاه به بافت‌های ناکارآمد شهری تصریح کرد: شهر نباید به فضایی تبدیل شود که طبقات مختلف اجتماعی از یکدیگر جدا باشند و تمرکز بر بهسازی بافت‌های موجود به جای تخریب آن‌ها و مشارکت واقعی ساکنان در فرایند بازآفرینی است تا اهداف اجتماعی و اقتصادی به‌طور هم‌زمان محقق شود. مشهودی با تاکید بر کارآمدسازی زندگی در این مناطق گفت: باید شرایطی ایجاد کنیم که تفاوت قیمت‌ها به‌گونه‌ای نباشد که مستأجران قادر به ماندن در این مناطق نباشند. وی با اشاره به زندگی دشوار در خانه‌های قدیمی، از اهمیت ارائه خدمات اولیه‌ای همچون توالت و حمام عمومی خبر داد و افزود: بهبود کیفیت زندگی این افراد تنها با ارائه خدمات ضروری امکان‌پذیر است، نه با تمرکز صرف بر زیرساخت‌های کالبدی. مسئول گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران با اشاره به ذکر نمونه‌ای از تهران به اقدامات مثبت دوره‌ای خاطرنشان کرد: در منطقه ۱۷ تهران، اقداماتی همچون ایجاد «اتاق مشق» که فضایی مناسب برای مطالعه کودکان فراهم می‌کرد، به کاهش افت تحصیلی کمک کرد و این قبیل طرح‌ها باید گسترش پیدا کند و در مناطقی با مشکلات مشابه پیاده شود. مشهودی عنوان کرد: بسیاری از برنامه‌ریزان از طبقه متوسط به بالا هستند و مشکلات واقعی طبقات پایین جامعه را درک نمی‌کنند که باید به نیازهای واقعی مردم توجه شود و برای مثال در این مناطق خدماتی همچون مهدکودک تعاونی، کارگاه‌های خیاطی و تعمیرات یا آشپزخانه‌های عمومی ضروری است. وی با اشاره به موضوع شهرک‌های مردم‌ساخته و اسکان غیررسمی یادآور شد: شهرک‌های جدید همچون پردیس با وجود سرمایه‌گذاری‌های عظیم، به دلیل انتخاب مکان اشتباه و استانداردهای نامناسب، نتوانستند جمعیت مورد انتظار را جذب کنند که در مقابل شهرک‌هایی که مردم ساخته‌اند، با تمام مشکلات، جمعیت بالایی را در خود جای داده‌اند و این نشان‌دهنده ناکارآمدی طرح‌های رسمی است. مسئول گروه شهرسازی جامعه مهندسان مشاور ایران با اشاره به اینکه بسیاری از سکونتگاه‌های غیررسمی به دلیل نبود شناسایی رسمی از دریافت خدمات شهری و وام محروم هستند، تاکید کرد: باید این مناطق را به رسمیت بشناسیم و با ارائه وام و خدمات پایه، به بهبود شرایط زندگی کمک کنیم، زیرا تجربه نشان داده است که این سیاست‌ها در کشورهای دیگر نه‌تنها سکونتگاه‌ها را مستحکم‌تر کرده، بلکه موجب ایجاد اشتغال نیز شده است. مشهودی ضمن انتقاد از قوانین مرتبط با اراضی کشاورزی و محدودیت‌های ساخت‌وساز گفت: قوانینی که مانع از تغییر کاربری اراضی کشاورزی و توسعه سکونتگاه‌های غیررسمی می‌شود، در عمل به از بین رفتن زمین‌های کشاورزی منجر می‌شود که باید رویکردی انعطاف‌پذیرتر اتخاذ شود و مالکیت مردم به رسمیت شناخته شود. وی تاکید کرد: در بازآفرینی بافت‌های ناکارآمد شهری، باید به نیازهای واقعی مردم توجه کنیم و خدمات را بر اساس اولویت‌های آن‌ها ارائه دهیم و تمرکز بر ایجاد معابر خودرو و زیرساخت‌های مشابه، نه‌تنها مشکلات را رفع نمی‌کند، بلکه منابع را هدر می‌دهد، در این راستا نگاه ما باید به سمت بهبود کیفیت زندگی مردم، ارائه خدمات ضروری و تقویت همبستگی اجتماعی در این مناطق تغییر کند.

سهراب مشهودی در هفتادوششمین نشست از سلسله نشست‌های وبیناری بازآفرینی شهری با موضوع «بافت‌های ناکارآمد شهری؛ تهدید یا فرصت» که به همت محمدعلی ایزدخواستی، مدیرعامل سازمان نوسازی و بهسازی شهر اصفهان، به‌عنوان رئیس دبیرخانه انتقال تجربیات بازآفرینی منطقه دو کشور برگزار شد، اظهار کرد: در بررسی وضعیت بافت‌های ناکارآمد شهری، چهار دسته اصلی از این …

توضیحات بیشتر »