شنبه , ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۱:۱۴ بعد از ظهر

شهر سازی

نقل و انتقال واحدهای مسکن مهر قانونی می شود

آیا پرونده مسکن مهر در دولت دوازدهم بسته می‌شود؟

یکی از مشکلات دارندگان مسکن مهر خصوصا در شهرهای پردیس و پرند، غیر قانونی بودن نقل و انتقال آن دسته از واحدهایی است که فاقد قرارداد ۵ برگی شرکت عمران شهرهای جدید است. بر اساس بخشنامه ابلاغیه وزارت راه و شهرسازی که در بهمن ماه ۱۳۹۲ به پیشنهاد عباس آخوندی …

توضیحات بیشتر »

از شهرسازی برای مردم، به شهرسازی با مردم

نقش کلیدی شهرسازان در رشد و توسعه شهر

امروزه مهم‌ترین تغییر نگاه در طرح‌های شهری مربوط به تغییر نگاه از « شهرسازی برای مردم» به «شهرسازی با مردم» است. به عبارت ساده‌تر بدون حضور مردم، طرح‌های شهری تحقق‌پذیر نخواهد شد. این نکته‌ای است که در تمامی دنیا دربارۀ آن اتفاق نظر وجود دارد. در تعاریف بین‌المللی در زمینۀ …

توضیحات بیشتر »

تصادف تلخ جاده ای و مطالبه از شهاب نادری نماینده اورامانات در مجلس

نخستین دلیل فوت جوانان در ایران

برزن نیوز: محور روانسر-پاوه باز هم فاجعه آفرید ، خبر کوتاه است و تلخ؛  تصادف در محور روانسر پاوه حدفاصل روستای بدرآباد هشت نفر کشته و زخمی برجای گذاشت. این تصادف اولین تصادف سنگین در این محور نبوده است و هر ساله تعداد زیادی از هموطنانمان در این مسیر جان …

توضیحات بیشتر »

عامل نابهره‌وری، ساختارهای اقتصادی و سیاسی است

آخوندی: تا کی می‌خواهید با کشوری که ۳۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را دارد، درگیر شوید؟

بهره‌وری یکی از دو عنصر اصلی رشد اقتصادی محسوب می‌شود. عباس آخوندی، وزیر سابق راه و شهرسازی در گفت‌وگویی با ایرناپلاس که با همکاری انجمن بهره‌وری ایران انجام شده، به عوامل عدم تحقق و ارتقای بهره‌وری می‌پردازد. آخوندی با نگاهی اجتماع‌گرایانه، ساختارهای کلان اقتصادی و سیاسی کشور را عامل تولید چرخه نابهره‌وری …

توضیحات بیشتر »

تهران زیر سایه خیابان کامل می رود

خیابان‌ها به‌عنوان فضاهایی پویا در شهرها درواقع استخوانبندی شهری را تشکیل می‌دهند براین اساس باید به گونه‌ای ایمن و بهینه طراحی شده و آسایش شهروندان را فراهم کنند. حال آنکه امروز در بیشتر شهرها به‌دلیل ادغام مدهای حمل‌و‌نقلی در خیابان‌ها امکان بهره‌برداری همگان‌ از این فضاهای عمومی به‌صورت ایمن فراهم نیست به طوری که امروز در بسیاری از خیابان‌های شهری شاهد مشکلاتی همچون تأخیر، ازدحام شدید، کمبود ظرفیت در معابر شهری و درنهایت عدم رضایت شهروندان هستیم که در این بین معابر شهری همدان به‌ویژه رینگ مرکزی آن از این قاعده مستثنی نیست. حال آنکه برای حل این مشکل موضوع پیاده‌راه‌سازی این 6 خیابان طبق قوانین بالادستی از سال‌ها قبل در دستور کار مدیریت شهر بوده یعنی پیاده‌راه‌سازی رینگ نخست شهر همدان ازجمله طرح‌هایی است که به‌منظور حل مشکلات ترافیکی و رونق گردشگری از سال ۸۴ مصوب شده و حتی در طرح تفصیلی سال 86 نیز به لزوم اجرای این طرح تأکید شده اما به‌دلایل مختلف عمل به اجرای آن نهایتاً بعد از 11 سال تأخیر در سال 95 با پیاده‌راه‌سازی خیابان بوعلی و سپس میدان امام و خیابان اکباتان کلید خورد. پیاده‌راه‌سازی این خیابان‌ها علیرغم مزیت‌های فراوان مشکلات عدیده‌ای را در هر دو محور ایجاد کرد؛ برای مثال به‌دلیل نداشتن پیوست اجتماعی، فرهنگی و ترافیکی در پیاده‌راه بوعلی به‌دلیل استقرار مراکز پزشکی، شاهد به مضیقه افتادن بیماران به‌ویژه افراد کم‌توان بودیم و یا اینکه این پیاده‌راه خود به محوری مناسب برای تردد موتورسوران بدون اعمال هیچگونه محدودیتی بدل شده، البته بگذریم از سایر مشکلاتی که تحمیل بار ترافیکی این پیاده‌راه به سایر خیابان‌ها و معابر همجوار و کوچه و پس‌کوچه‌های شهر تحمیل کرد. درخصوص خیابان اکباتان نیز حرف برای گفتن در مورد عدم پیوست‌نگاری فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و مسائل مترتب بر آن بسیار است اما بنا به مجال اندک تنها به یک وجه آن‌هم عدم توجه به بافت و کاربری‌های موجود در این خیابان اشاره می‌کنم که نهایتاً منجر به بازگشت ون به پیاده‌راه و درواقع هدررفت هزینه‌کرد چندمیلیاردی شد. اخیراً در مباحث مرتبط با حوزه شهرسازی یکی از روش‌هایی که جهت ارتقای کیفیت زندگی در شهر مطرح می‌شود، ساخت خیابان کامل جهت ارتقای وضعیت شبکه معابر است که طی چند هفته اخیر با مطرح شدن پیاده‌راه‌سازی خیابان باباطاهر همدان بارها از زبان کارشناسان به‌عنوان طرح جایگزین پیاده‌راه‌سازی صرف شنیده‌ایم. بر این اساس با توجه به اهمیت موضوع برآن شدیم تا درخصوص خیابان کامل و خصوصیات آن با دانش‌آموخته دکترای معماری از دانشگاه نیوکاسل انگلستان، معاون پیشین وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری گفت‌‌وگویی ترتیب دهیم که در ادامه می‌خوانید: محمدسعید ایزدی؛ با بیان اینکه اجرای خیابان ‌کامل را می‌توان یک رویکرد متأثر در حوزه شهرسازی قلمداد کرد، گفت: در چرایی مطرح شدن این رویکرد باید بگویم در دوره‌ای فرض بر این بود که خیابان باید در سیطره خودرو قرار گیرد و در آن‌ها حرف نخست را خودرو می‌زد. وی ادامه داد: از این دوره می‌توان به‌عنوان دوره متقدم یاد کرد که در آن شهرها اسیر تردد خودرو و حمل‌ونقل توسط آن‌ها بودند. وی با تأکید بر اینکه با آسیب‌زا بودن این رویکرد به‌تدریج توجه به حضور انسان در فضاهای شهری به‌ویژه خیابان‌ها و تغییر نقش آن‌ها به یک فضای اجتماعی در دوره‌های مختلف افزایش یافت تاحدی که پیشنهاد پیاده‌راه‌سازی و توجه صرف به پیاده‌محوری در دنیا مورد توجه قرار گرفت، اذعان کرد: این رویکرد نیز در حال حاضر در دنیا مورد نقد قرار گرفته و واژه «خیابان برای همه» جایگزین آن شد. این عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا با تأکید بر اینکه در خیابان برای همگان سهم قائل می‌شوند، اذعان کرد: در این معبر سواره، پیاده و گروه‌های جمعیتی با توجه به نقش‌های مختلف حضور دارند. ایزدی ادامه داد: آنچه امروز در دنیا از آن به‌عنوان خیابان کامل یاد می‌شود طرح کاملی است از سیاست اخیر؛ یعنی در خیابانی که برای همه است برای رسیدن به یک دسترسی امن، جذاب و راحت (پیاده، دوچرخه، خودرو، حمل‌و‌نقل عمومی)، می‌بایست زیرساخت‌های لازم را فراهم کرد. وی با تأکید بر اینکه در این رویه توجه صرف به پیاده و سواره کنار گذاشته شده و دنبال‌کنندگان این رویکرد معتقدند از این طریق امنیت معابر ارتقاء یافته و در عین حال هزینه‌های حمل‌و‌نقل‌کاهش می‌یابد، اظهار کرد: از طرفی از این طرح به‌عنوان جایگزینی برای خودروهای شخصی یاد می‌کنند که قادر است بنا به زیرساخت‌هایی که در آن تعبیه می‌شود مردم را به پیاده‌روی دعوت کند. این کارشناس حوزه شهر با تأکید بر اینکه این رویکرد حس مکان را در کاربران شهری افزایش داده و منجر به افزایش ارزش املاک مجاور می‌شود، افزود: این در حالی است که در دو شکل افراطی سواره و پیاده‌محوری، کاربران و واحدهای صنفی اطراف این معابر به هر حال آسیب می‌دیدند. ایزدی ادامه داد: اما وقتی در ساعاتی از روز امکان باراندازی و تردد حمل‌و‌نقل عمومی و اضطراری وجود داشته باشد و افراد پیاده نیز با امنیت در معبر تردد کنند، همگان قادر خواهند بود از این سیاست برد-برد استفاده کنند. وی با اشاره به اینکه به‌نظر می‌رسد همکاران بنده در دانشگاه بوعلی نیز از این سیاست برد- برد که می‌توان به‌عنوان رویکرد خیابان کامل از آن یاد کرد در ارائه پیشنهاد برای خیابان باباطاهر استفاده می‌کنند، خاطرنشان کرد: درخصوص 6 خیابان منتهی به میدان امام حدود 30 سال است که پژوهش می‌کنم به طوری که حتی در زمان استانداری آقای خرم، به همراه آقای مهندس نصری و خانم مشایخ، راجع به تعیین تکلیف این 6 خیابان در طرح محور تاریخی_ فرهنگی همدان کار پژ وهشی ‌کرده و به‌دنبال راهکار بودیم، حتی اعتقاد استاندار وقت برای حل گره ترافیکی موجود در رینگ مرکزی، ایجاد روگذر و زیرگذر بود. وی با اشاره به اینکه امروز راه‌حل‌های جایگزین بسیار منطقی‌تری هست و فقط نکته‌ای که در ارائه این راه‌حل‌ها به آن توجه نمی‌شود تفاوتی است که به لحاظ بافت و کارکرد بین 6 خیابان وجود دارد یعنی فکر می‌کنم برای مثال هر راه حلی که برای خیابان اکباتان پیدا کردیم را می‌توانیم به چند خیابان بعدی نیز تسری دهیم گفت: نکته این است که گرچه این 6 خیابان همگی به رینگ نخست و میدان امام (ره) منتهی می‌شوند اما نقش‌ها و کارکردهای آن‌ها و حتی صنوف پیرامونی و استفاده‌کنندگان از این معابر باهم متفاوت است. این دانش‌آموخته دکتری مرمت شهری با اشاره به اینکه حتی مبدأ و مقصد این معابر نیز باهم متفاوت است، اذعان کرد: به همین دلیل ما نوعی تقسیم‌بندی را در پژوهش‌هایمان مد نظر قرار دادیم که منطبق با آن قرار شد اگر دو قطب اصلی محورهای فرهنگی و تاریخی همدان یعنی تپه هگمتانه و آرامگاه بوعلی‌سینا را از طریق پیاده‌راه‌سازی اکباتان و بوعلی به‌عنوان خیابان‌های راهبردی به یکدیگر وصل کرده و این معبر را یک محور ویژه قلمداد کرده و از چهار خیابان بعدی جدا کنیم؛ می‌توان برای سایر خیابان‌ها نیز دو به دو برنامه ارائه کرد. ایزدی با اشاره به اینکه این خیابان‌ها قابلیت این را دارند که به‌عنوان پشتیبان باهم کار کنند، تشریح کرد: یعنی خیابان‌های تختی و شهدا باهم و خیابان شریعتی و باباطاهر، البته درخصوص خیابان شریعتی باید گفت این معبر نسبت به باباطاهر ماهیت گردشگری بیشتری داشته و در عین حال خیابان باباطاهر دارای ماهیت خدماتی و پشتیبانی بیشتری است. وی با تأکید بر اینکه خیابان شهدا نیز دارای ماهیت پشتیبانی است، اذعان کرد: در این بین خیابان تختی نیز ماهیت دسترسی به محلات و افق بالادست خود را دارد. وی، افزود: با این وجود باید این معابر به‌صورت کمکی دو به دو برای تأمین بخشی از دسترسی سواره بافت مرکزی عمل‌ کنند یعنی‌ نمی‌توانیم سرتاسر این خیابان‌ها را پیاده‌راه کرده و حتی خیابان کامل درنظر بگیریم؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد درخصوص خیابان باباطاهر تا یک مقطعی یعنی تا کوچه اسکندری (انتهای زرگرها) می‌توان خیابان کامل را اجرا کرد. این مرمت‌گر شهر با تأکید بر اینکه این خیابان کامل را نباید به ادامه خیابان باباطاهر تعمیم داد، گفت: حتی برای مقطع عنوان‌شده یعنی از میدان تا انتهای بازار زرگرها که قابلیت پیاده‌محور کردن آن وجود دارد نیز باید دسترسی‌های خدماتی، پشتیبانی و اضطراری پیش‌بینی شود تا بتوانند از این عرصه حمایت کنند. ایزدی با بیان اینکه منطبق با سابقه پژوهشی که درخصوص مطالعه این خیابان‌ها دارم تأکید می‌کنم که ادامه ایجاد خیابان کامل در مقاطع بعدی این معبر منجر به متضرر شدن کسبه و در عین حال سایر کاربران خواهد شد، گفت: درواقع در خارج از مقطع عنوان‌شده ایجاد پیاده‌راه و حتی خیابان کامل، به نفع بافت و محیط اطراف خیابان باباطاهر نیست. مع‌الوصف با توجه به آنچه گفته شد یک خیابان کامل با تأکید بر تحرک افراد، به جای خودروها از تحرک و جابه‌جایی پشتیبانی می‌کند و بدین ترتیب، با تعیین اولویت‌ شیوه‌های جابه‌جایی که تردد پیاده و دوچرخه در اولویت نخست هستند، تمام شیوه‌های حمل‌ونقل را به‌صورت اصولی و تعریف نقشه‌ای خاص درهم می‌آمیزد که این مهم خود از ایمن بودن معبر پشتیبانی می‌کند؛ البته چنانکه گفته شد این نخسه برد-برد شهری در مسیر حل معضل ترافیکی و حفاظت داشته‌های تاریخی می‌بایست منطبق با ظرفیت و کاربرد معبر و محور تعریف‌شده به اجرا درآید تا کمترین آسیب را به محیط پیرامونی وارد کرده و درنهایت منجر به رضایتمندی در کاربران ازجمله کسبه و شهروندان عادی شود.

به گزارش برزن نیوز و به نقل از ایران، خیابان کامل اگرچه این روزها به‌عنوان یک واژه نو در ادبیات شهری پایتخت مطرح می‌شود، اما سابقه ۲۷-۲۶ ساله‌ای در جهان دارد و از سال ۱۹۹۳ به یک واژه عمومی تبدیل شده است. در برخی شهرهای بزرگ همچون لندن البته این …

توضیحات بیشتر »

معماری منظر به خاطره جمعی شهروندان تبدیل می شود

معماری منظر به خاطره جمعی شهروندان تبدیل می شود

به گزارش برزن نیوز به نقل از تقاطع فرهنگ، دکتر فرح حبیب با حضور در استودیوی پخش برنامه “تقاطع فرهنگ” با اشاره به اینکه خیال پردازی در شهر ذوق زیباشناسانه نسل آینده را پدیدار کرده و شکل می دهد، گفت: «شهر دارای لایه های مختلف است که تشکیل دهنده شهر …

توضیحات بیشتر »

موانع بازآفرینی شهری در کهگیلویه و بویراحمد

موانع بازآفرینی شهری در کهگیلویه و بویراحمد

معاون بازآفرینی وزیر راه و شهرسازی به شهر یاسوج مرکز کهگیلویه و بویراحمد آمد تا هم از طرح های بازآفرینی شهری بازدید کند و هم موانع پیش روی اجرای این طرح را بررسی کرده و برای رفع آنها چاره اندیشی کنند. مسئول طرح بازآفرینی شهری کشور،پیش ازحضور در نشست باز …

توضیحات بیشتر »

پاسخ شهرداری و معلولان پایتخت به یک سؤال: تهران برای همه است؟

پاسخ شهرداری و معلولان پایتخت به یک سؤال: تهران برای همه است؟

همین چند هفته پیش بود که یک جوان نابینا در اصفهان به‌دلیل مناسب‌سازی نشدن ایستگاه اتوبوس برای معلولان، به بدترین شکل ممکن جان خود را از دست داد. این جوان هنگام پیاده ‌شدن از اتوبوس بی‌آرتی ایستگاه فرایبورگ اصفهان در حالی که نیمی از بدنش در داخل اتوبوس و نیم دیگر …

توضیحات بیشتر »

طرح جامع و بی هویتی امروز تهران

نقشه «تهران جنوبی» در واپسین ماه های مجلس کشیده شد

یکی از تبعات انقلاب صنعتی و مدرنیسم، تفکیک شهر به لایه‌های عملکردی و زون‌های فعالیتی بود. از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین مکاتب در به وجود آمدن ساختار شهرهای نوین، گروه معماران مدرن در کنگرۀ بین‌المللی سیام (CIAM) است. افکار این گروه در ۱۰ کنگره و با چاپ آثاری چون «منشور آتن»، …

توضیحات بیشتر »

اصفهان در ۲۵ سال آینده چگونه خواهد بود

شهرهای پایدار از ویژگی‌های خاصی برخوردار هستند؛ این شهرها توانایی تأمین نیازهای حال و آینده ساکنان خود را با حفظ محیط زیست، جوانی اقتصادی و عدالت اجتماعی ترکیب می‌کنند؛ این مفهوم از نظریه توسعه پایدار ناشی می‌شود و به‌دنبال ایجاد فضایی است که در آن نسل‌های آینده نیز قادر به استفاده از منابع طبیعی باشند. پنج اصل کلیدی برای تحقق شهرهای شامل کاهش اثرات زیست‌محیطی، بهینه‌سازی مصرف انرژی، ایجاد فضاهای عمومی جذاب و کارآمد، توسعه حمل و نقل پایدار و ترویج عدالت اجتماعی وجود دارد که بر اساس گزارش سال ۲۰۱۶ سازمان جهانی بهداشت (WHO)، این اصول می‌توانند به بهبود کیفیت زندگی شهری و کاهش بیماری‌ها کمک کنند. شهرهایی همچون کپنهاگ، بارسلونا و سنگاپور به‌عنوان الگوهای موفق شهرهای پایدار شناخته می‌شوند؛ کپنهاگ به‌عنوان نخستین شهر جهان که هدف آن تبدیل به یک شهر کربن‌خنثی تا سال ۲۰۲۵ است، با سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل عمومی و دوچرخه‌سواری، موفق به کاهش کربن خود شده است و بارسلونا نیز با ایجاد فضاهای سبز و تشویق به استفاده از حمل‌ونقل عمومی، کاهش ترافیک و آلودگی هوا را تجربه کرده است. اگرچه تجارب موفق وجود دارد، اما چالش‌های زیادی در مسیر توسعه پایدار وجود دارد؛ یکی از مهم‌ترین چالش‌ها تأمین مالی برای پروژه‌های پایدار است؛ بر اساس گزارشی از بانک جهانی نیاز به سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های پایدار برای تحقق اهداف توسعه پایدار به‌شدت احساس می‌شود، همچنین تغییرات اقلیمی و نابرابری‌های اجتماعی به‌عنوان موانع مهم مطرح است. مشارکت فعال شهروندان در فرایند برنامه‌ریزی شهری یکی از ارکان شهرهای پایدار است؛ بر اساس تحقیقی که در نشریه «Community Development» منتشر شده است، مشارکت اجتماعی می‌تواند به افزایش اعتماد به دولت و بهبود کیفیت تصمیم‌گیری کمک کند، این مفهوم تأکید دارد که ساکنان باید در تصمیمات مؤثر بر زندگی خود نقش داشته باشند و نسبت به شهر خود احساس تکلیف کنند. در دنیای امروز که با چالش‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و کاهش منابع طبیعی روبه‌رو هستیم، این مدل از شهرنشینی به نیازی ضروری تبدیل شده است، زیرا شهرهای پایدار الگویی نوین در برنامه‌ریزی شهری است که تلاش دارد تعادلی میان توسعه اقتصادی، حفاظت از محیط زیست و رفاه اجتماعی برقرار کند. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین در طراحی این شهرها تأکید ویژه‌ای بر مدیریت منابع طبیعی و استفاده از فناوری‌های نوین برای کاهش مصرف انرژی و آلودگی‌های زیست‌محیطی وجود دارد؛ از جمله مؤلفه‌های اصلی این شهرها می‌توان به حمل‌ونقل عمومی کارآمد، بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر، ساختمان‌های سبز و مدیریت هوشمند پسماند اشاره کرد. کارشناسان بر این باور هستند که گسترش شهرهای پایدار نه‌تنها به کاهش آلودگی هوا و بهبود کیفیت زندگی شهروندان کمک می‌کند، بلکه به‌طور حتم موجب تقویت اقتصاد محلی و ایجاد فرصت‌های شغلی نیز خواهد شد؛ در این شهرها تلاش می‌شود تا از فناوری‌های پیشرفته برای مدیریت منابع آب و انرژی استفاده شود و با کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، اثرات زیست‌محیطی کاهش پیدا کند. نمونه‌های موفق شهرهای پایدار در جهان نشان می‌دهد که با برنامه‌ریزی هوشمندانه و استفاده از رویکردهای جامع، می‌توان چالش‌های کلیدی شهرنشینی مدرن را به فرصت‌هایی برای توسعه پایدار تبدیل کرد؛ در این شهرها شبکه‌های گسترده حمل‌ونقل عمومی، مسیرهای دوچرخه‌سواری و فضاهای سبز شهری با کیفیت بالا نشان‌دهنده توجه به نیازهای شهروندان و محیط زیست است. با توجه به اهمیت توسعه پایدار، کارشناسان توصیه می‌کنند که شهرهای ایران نیز باید با برنامه‌ریزی اصولی و سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری‌های سبز، گامی جدی در مسیر پایدارسازی زیرساخت‌های شهری بردارند که در این راستا به‌کارگیری الگوهای جهانی و توجه به ویژگی‌های بومی، می‌تواند به تحقق این هدف کمک کند و آینده‌ای بهتر برای نسل‌های آینده رقم بزند، این در حالی است که ایران با تمام زیبایی‌ها و شهرهای تاریخی ارزشمندی همچون اصفهان بزرگ، در دهه‌های اخیر با مشکلات جدی در حوزه توسعه شهری و محیط زیست روبه‌رو شده است. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین اقدامات انجام شده برای پایداری شهر اصفهان را نباید نادیده گرفت محمد نورصالحی، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان در این‌باره به خبرنگار ایمنا اظهار می‌کند: شهر پایدار، شهری است که زیست‌پذیر باشد و امکان توسعه، سکونت و زندگی را فراهم کند. وی با بیان اینکه شهری که از مخاطرات و تزلزل‌های زیست‌محیطی در امان نباشد، نمی‌تواند پایدار محسوب شود، می‌افزاید: برای دستیابی به این هدف، ابتدا باید محیط زیستی قابل اسکان و زیست‌پذیر ایجاد کرد و پس از آن به مسائل فرهنگی پرداخت. رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با اشاره به وضعیت کلان‌شهر اصفهان تصریح می‌کند: اصفهان در حال حاضر با چالش‌هایی نظیر آلودگی هوا و جریان محدود آب روبه‌رو است؛ این مسائل حیاتی باید با همکاری مردم و نهادهای تصمیم‌گیر تأثیرگذار حل شود، چراکه بدون آب و هوای مناسب، امکان زندگی طولانی‌مدت در هیچ شهری وجود ندارد. نورصالحی با اشاره به موضوع مدیریت منابع آب و فاضلاب عنوان می‌کند: باید مطمئن شویم حتی یک قطره آب نیز از دست نمی‌رود و منابع محدود آب به حداکثر استفاده می‌رسد، همچنین در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر، اصفهان گام‌های مؤثری برداشته است. وی با تاکید بر لزوم توجه به تمام مولفه‌ها برای پایداری شهرها ادامه می‌دهد: در حال حاضر حدود ۱۰ درصد انرژی موردنیاز شهر از طریق انرژی خورشیدی تأمین می‌شود، اما طبق برنامه‌ریزی این میزان باید تا سال ۱۴۱۰ به صددرصد برسد. رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان تأکید می‌کند: حرکت به سوی کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و بهره‌گیری از انرژی طبیعی، نظیر خورشید، نیازمند اولویت‌دهی و تلاش بیشتر است و برای تحقق این هدف باید تمام توان مدیریتی، انسانی و مالی شهر به‌کار گرفته شود. نورصالحی با تأکید بر اینکه اقدامات خوبی در مسیر پایداری شهری انجام شده است، بیان می‌کند: نباید این اقدامات را نادیده گرفت، اما حجم چالش‌ها به حدی است که نیازمند فعالیت‌های چند برابر بیشتر از شرایط عادی هستیم؛ رفع این مشکلات و دستیابی به پایداری، همکاری همگانی و تلاش همه‌جانبه را می‌طلبد. وی خاطرنشان می‌کند: با برنامه‌ریزی و اقدامات مؤثر، می‌توان آینده‌ای زیست‌پذیر و پایدار را برای اصفهان و نسل‌های آینده رقم زد. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین شهرنشینی پایدار کلید توسعه آینده شهرها است علی‌محمد ظهرابی، دکترای برنامه‌ریزی شهری در این‌باره با بیان اینکه جهان در طول دهه‌های اخیر شاهد رشد شتابان شهرنشینی بوده است، به خبرنگار ایمنا می‌گوید: از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۲۰، جمعیت شهرنشین از ۸۰۰ میلیون نفر (۲۹.۶ درصد جمعیت جهان) به چهار میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر (۵۶.۲ درصد) رسیده است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ این رقم به ۶.۷ میلیارد نفر (۶۸.۴ درصد) برسد که این تغییرات سریع، پیامدهای گسترده‌ای برای شهرها به‌همراه داشته است. وی می‌افزاید: شهرنشینی هرچند موتور اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی محسوب می‌شود و بستر ایجاد شغل و کاهش فقر است، اما با چالش‌های جدی از جمله آلودگی هوا و ترافیک همراه بوده است؛ این معضلات شهرها را از جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی تحت فشار قرار داده و بسیاری از کلان‌شهرها از جمله اصفهان را با مشکلات زیادی روبه‌رو کرده است. دکترای برنامه‌ریزی شهری عنوان می‌کند: افزایش جمعیت شهری و مهاجرت به شهرها تحولات کالبدی، اجتماعی و اقتصادی را به‌ویژه پس از جنگ جهانی دوم با بحران‌های شهری نظیر آلودگی، ازدحام و کاهش کیفیت زندگی به اوج رسانده است، بنابراین رویکردهایی نوین برای مدیریت شهرها و توسعه پایدار آن یک اقدام ضروری است. ظهرابی با بیان اینکه در واکنش به این تحولات مفهوم «شهرنشینی پایدار» به‌عنوان پاسخی به بحران‌های ناشی از رشد شهرنشینی و کاهش کیفیت زیست‌پذیری مطرح شده است، ادامه می‌دهد: این رویکرد در کنار مفهوم «تاب‌آوری شهری»، به‌دنبال کنترل نبود قطعیت‌های محیطی و پیش‌بینی رفتارهای غیرخطی است. وی خاطرنشان می‌کند: شهرنشینی پایدار بر این اصل استوار است که شهرها بتوانند کیفیت زندگی را در ابعاد اکولوژیکی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بهبود ببخشند، بدون اینکه منابع طبیعی یا آینده نسل‌های بعدی را به خطر بیندازند، بنابراین شهرهای پایدار اغلب با نام «شهرهای قابل زیست» (Liveable Cities) نیز شناخته می‌شود. برای دستیابی به شهرنشینی پایدار باید طرح‌های توسعه استراتژیک بر پایه اصول پایداری در شهرها تدوین شود دکترای برنامه‌ریزی شهری بیان می‌کند: برای سنجش میزان پایداری شهری، شاخص‌های چندبعدی همچون طرح جامع منطقه‌ای و اهداف زیست‌محیطی، اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی، کیفیت زندگی، توجه به سلامت، دسترسی به فضاهای سبز، آموزش، بهبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی، تقویت نقش مردم در فرایندهای تصمیم‌گیری شهری در نظر گرفته شده است. ظهرابی می‌گوید: اصفهان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کلان‌شهرهای ایران با رشد شتابان شهرنشینی و کمبود زیرساخت‌های لازم دستخوش مشکلات متعددی شده است؛ مسائلی نظیر آلودگی، ازدحام جمعیت و کاهش کیفیت زیست‌پذیری، توسعه پایدار این شهر را دشوار کرده است؛ کارشناسان معتقدند بخش زیادی از این مشکلات ناشی از کمبود ظرفیت اجرایی و مدیریتی، نه خود شهرنشینی است. وی با اشاره به آینده شهرنشینی پایدار خاطرنشان می‌کند: سیاست‌گذاران معتقدند برای دستیابی به شهرنشینی پایدار، باید شهرها طرح‌های توسعه استراتژیک بر پایه اصول پایداری را تدوین کنند؛ شاخص‌هایی نظیر کیفیت هوا، بهره‌وری انرژی، عدالت زیست‌محیطی و آموزش از عواملی است که در این طرح‌ها باید لحاظ شود. دکترای برنامه‌ریزی شهری می‌افزاید: توسعه شهری پایدار نه‌تنها راهکاری برای مقابله با بحران‌های زیست‌محیطی و اجتماعی است، بلکه مسیری برای اطمینان از آینده‌ای بهتر برای شهرها و نسل‌های آینده است، بنابراین هم‌اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیاز به همگرایی سیاست‌گذاران، مدیران شهری و شهروندان برای ساختن شهرهایی پایدار و زیست‌پذیر احساس می‌شود. شهرهای پایدار، گام‌های بلند برای نجات زمین به گزارش ایمنا، شهرنشینی پایدار پاسخی ضروری به چالش‌های پیچیده اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است که با رشد سریع شهرنشینی در سراسر جهان، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه همچون ایران پدید آمده است؛ این رویکرد بر ایجاد تعادل میان توسعه شهری و حفاظت از منابع طبیعی، کاهش آلودگی‌ها و بهبود کیفیت زندگی شهروندان تمرکز دارد. شهرهای پایدار تلاش می‌کنند با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، حکمرانی هوشمند و مشارکت شهروندان، محیطی فراهم کنند که هم‌زمان پاسخگوی نیازهای حال و آینده باشد؛ در ایران رشد جمعیت شهری و تمرکز فعالیت‌ها در کلان‌شهرها، مشکلاتی همچون تراکم جمعیت، ترافیک، آلودگی هوا و کاهش فضای سبز را به همراه داشته است و در این شرایط حرکت به سوی شهرنشینی پایدار می‌تواند به کاهش فشارهای زیست‌محیطی و ارتقای عدالت اجتماعی کمک کند. با تدوین و اجرای طرح‌های توسعه استراتژیک که بر پایداری تاکید دارد، شهرهای ایران می‌توانند ضمن تقویت زیرساخت‌ها و بهبود کیفیت زندگی، از تخریب منابع طبیعی جلوگیری و بستری برای توسعه متوازن و عادلانه فراهم کنند.

برنامه جامع شهر اصفهان برای نخستین بار در کشور و به صورت پایلوت در شهر اصفهان با رویکرد مشارکتی تدوین خواهد شد، بدان معنا که در تدوین این برنامه، سهم‌داران یعنی همه افراد و گروه‌هایی که چه مثبت و چه منفی به طور مستقیم یا غیرمستقیم از برنامه تاثیر پذیرفته …

توضیحات بیشتر »