با درآمد کثیف نمی‌توان شهر تمیز ساخت

غلامحسین محمدی در صفحه توئیتر خود نوشت: شهری که برای کسب درآمد، سالانه بیش از ۱۰ برابر شهرک اکباتان تراکمش افزوده می‌شد امروز با کمتر از ۳۰٪ این مقدار و در حالی که هزینه‌های اداره شهر به دلیل ⁧‫کرونا‬⁩ و ⁧‫تحریم‬⁩ چند برابر شده است، مدیریت می‌شود. به نرخ دلار حساب کنیم امروز شهرداری با درآمدی کمتر از ۲۰٪ سال‌های ۹۰ تا ۹۲ اداره می‌شود.

وی در ادامه اضافه کرد: انسان_ محوری‬⁩ یعنی تقدم رضایت شهروندان و توجه به کیفیت زندگی آنها در شهر، یعنی قلمرو عمومی بیشتر، اتوبان کمتر، تردد خودرو شخصی کمتر، حمل و نقل عمومی بیشتر، باغ و بازار مفصل‌تر و فضاهای تفریحی و گردشگری بیشتر. البته با حفظ حقوق اولیه عموم مردم که در گرو شهر نفروشی است.

محمدی نوشت: شهر نفروشی یعنی عدم استفاده از سرمایه‌های زیستی شهر و سختگیری در ساخت و ساز که منجر به باز شدن کریدورهای هوایی، آلودگی کمتر، ترافیک کمتر، تراکم کمتر، محیط‌زیست سالم‌تر، زباله کمتر، بوستان‌های بیشتر، درآمد پایدار، هزینه کمتر، فساد کمتر و عدالت بیشتر خواهد شد. ممکن است مردم چشم و دلشان به چنین دستاوردها و مگاپروژه هایی عادت نداشته باشد و همچنان پل و برج و بارو را به عنوان کار تلقی کنند. اما وظیفه متخصصانی که وکیل مردم هستند ایجاب می‌کند، در اولین گام منابع و درآمد شهر را سالم و پایدار کنند تا هر اقدام توسعه‌بخشی پایدار بماند.

وی در ادامه نوشت: تصمیم بزرگی ست که فارغ از قضاوت‌های سیاسی و ظاهری ⁧‫کار_ درست‬⁩ را در مدیریت انجام داد. اما این تصمیم گرفته شد و مدیریت شهری تا امروز به آن پایبند بوده است. خلاصه آنکه با ⁧‫درآمد_ کثیف‬⁩ نمی‌توان ⁧‫شهر_ تمیز‬⁩ ساخت!