چهارشنبه , ۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۳۱ بعد از ظهر
  • کد خبر 20922
  • دردسرهای مهمانان سفید و سیاه شهر

    دردسرهای مهمانان سفید و سیاه شهر

    توت یکی از میوه‌های پرطرفدار بهاری است؛ درخت این میوه در بسیاری از نقاط کشور شرایط رشد خوبی دارد، حتی بسیاری از افراد درخت این میوه لذیذ را در باغچه خانه‌های خود می‌کارند، همچنین توت‌تکانی یکی از تفریحات خانواده‌‎ها در این فصل محسوب می‌شود.

    هرچند این میوه طرفداران زیادی دارد، اما مشکلاتی برای فضای شهری و محیط زیست نیز ایجاد می‌کند که مسئولان امر را ناچار به اقدام برای رفع این مشکلات کرده است.

    به‌رغم زیبایی که توت‌ها در فصل بهار روی درختان ایجاد می‌کنند، با وزش باد ملایم در این فصل میوه‌ها از درخت جدا می‌شوند و روی خودروهای پارک شده یا سطح معابر و خیابان می‌ریزند که فضای نازیبا و چسبنده‌ای را معابر شهری ایجاد می‌کند؛ علاوه بر این، به عقیده کارشناسان میوه درختانی که کنار خیابان و اتوبان‌ها قرار دارند، به دلیل وجود آلاینده‌ها آلوده هستند و سلامت افراد را به خطر می‌اندازند.

    درخت توت یکی از درختان آب‌بر است و در شهر اصفهان تعداد بسیار زیادی از این نوع درخت، حتی در رفیوژ میانی اتوبان‌ها کاشته شده است که با وجود شرایط کم‌آبی در شهر از این لحاظ نیز توجیهی ندارد.

    دردسرهای مهمانان سفید و سیاه شهر

    جابه‌جایی درختان جوان توت مثمر در شهر اصفهان

    مجتبی حق‌شناس، مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری اصفهان در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار می‌کند: سیاست این سازمان کاشت درخت توت زینتی است؛ درختی که میوه نمی‌دهد، اما زیبایی و مقاومت خوبی نسبت به شرایط خشکی دارد، همچنین سایه‌اندازی برای معابر را انجام می‌دهد.

    وی با بیان اینکه میان توت‌های زینتی درخت‌های مثمری که تعداد آن‌ها بسیار کم است، کاشته می‌شود، علاوه بر این تعدادی درخت سال‌ها قبل به‌صورت موردی کاشته شده است، می‌افزاید: برخی شهروندان و کارشناسان توصیه می‌کنند درختان مثمر در شهر کاشته شود، اما به‌لحاظ کارشناسی به دلیل اینکه ریزش توت‌ها سبب ایجاد چسبندگی می‌شود، محیط‌های نازیبایی را در شهر ایجاد می‌کند، همچنین آلاینده‌ها روی آن‌ها می‌نشیند و ممکن است از لحاظ آبیاری شرایط درستی نداشته باشد، نباید درختان توت در سطح شهر کاشته شوند.

    مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری اصفهان با بیان اینکه پس از مقایسه دو رویکرد به این نتیجه رسیدیم که درختان توت مثمر در سطح شهر کاشته نشود، می‌گوید: طبق برنامه‌ریزی، این درختان باید در مکان‌های خاص همچون توتستان‌ها یا پارک‌ها کاشته شوند.

    وی ادامه می‌دهد: با توجه ایجاد مناظر نازیبا و ایجاد مشکلات بهداشتی برای شهروندان، درختان توت در رفیوژها، چهارراه‌ها و خیابان‌ها، درختان جوان جابه‌جا شدند و میوه‌دهی درختان مسن را از طریق هرس پلارد به تأخیر انداختیم.

    هرس پلارد ۳۰ درصد از درختان توت شهر اصفهان به‌دلیل محدودیت زمان انجام نشد

    حق‌شناس تصریح می‌کند: با ابلاغ دستورالعمل هرس پلارد به مناطق پانزده‌گانه شهرداری اصفهان، حدود ۸۰ درصد از این درختان شناسایی شد، اما به‌دلیل شباهت زیاد درختان مثمر و زینتی که شناسایی آن‌ها در زمان‌های غیرمیوه‌دهی بسیار سخت است، برخی از آن‌ها از دید کارشناسان پنهان ماند.

    وی با بیان اینکه هرس پلارد ۳۰ درصد از درختان توت شهر اصفهان به‌دلیل محدودیت زمان انجام نشد، ادامه می‌دهد: در کل ۷۰ درصد موارد رسیدگی و ۳۰ درصد رسیدگی نشد که در حال حاضر شاهد هستیم این درختان هنوز بارده هستند و مسئولان فضای سبز باید میوه‌ها را با فشار آب از درخت جدا کنند تا از ایجاد چسبندگی و نازیبایی جلوگیری شود، همچنین سلامت شهروندان تهدید نشود.

    مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری اصفهان ضمن توصیه به شهروندان برای مصرف نکردن توت‌های درختان سطح شهر خاطرنشان می‌کند: وجود آلاینده‌ها بر میوه توت درختان، سلامت شهروندان را به خطر می‌اندازد، به جز توت درختانی که در مکان‌هایی همچون بوستان‌ها و دور از خیابان است، هرچند آن‌ها را نیز باید پس از شست‌وشو مصرف کرد.

    کاشت درخت توت عقلانی نیست

    سیدمصطفی قادریان، کارشناس محیط زیست با اشاره به تبعات کاشت درخت توت در معابر پرتردد شهری می‌گوید: یکی از تأثیرات منفی کاشت این گونه درختان مثمر در محیط زیست شهری، تهدید سلامتی مصرف‌کنندگان به دلیل نفوذ آلودگی‌های زیست‌محیطی به بافت آسیب‌پذیر این میوه است، زیرا اغلب مردم، این میوه پرخاصیت را بدون شست‌وشو مصرف می‌کنند.

    وی می‌افزاید: علاقه‌مندی برخی شهروندان به این میوه به‌قدری زیاد است که حتی در شرایط خطرآفرین تصادف با خودرو، وسط خیابان‌های اصلی و فرعی نیز افرادی را می‌بینیم که بی‌توجه به خطرات جانی در حال چیدن و خوردن این میوه خوش‌خوراک و جذاب هستند؛ به یاد داریم در سال‌هایی که با کمبود شدید آب مواجه بودیم و بسیاری از فضاهای سبز شهری با آب‌های نامتعارف و منحصر به کشت غیر ثمر آبیاری می‌شد نیز عده‌ای بدون توجه به عوارض زیست‌محیطی و بهداشتی، مشغول خوردن توت بودند.

    قادریان ادامه می‌دهد: روشن است که مدیریت شهری طی سال‌های گذشته اقدام به کاشت گونه غیرمثمر این درخت کرده بود که برخلاف تصور، درختان توت کاشته شده به ثمر رسیدند و علاوه بر اینکه موجب نازیبایی معابر شهری و زحمت‌افزایی پاکبانان در زمان میوه‌دهی شدند، تبعات مختلف زیست‌محیطی، بهداشتی و ایمنی را به همراه داشتند.

    کارشناس محیط زیست با استناد به اظهارات کارشناسان فضای سبز تصریح می‌کند: با توجه به اینکه ریشه درخت توت به‌صورت عمودی و افقی رشد می‌کند، به همین دلیل می‌تواند زیرِ زمین به تأسیسات فاضلاب و خطوط مخابراتی شرکت‌های خدمت‌رسان و منازل مردم آسیب‌های جبران‌ناپذیر برساند.

    وی خاطرنشان می‌کند: ریزش میوه توت در حاشیه خیابان‌هایی که محل پارک خودروها به‌شمار می‌آید، موجب آلوده ساختن خودرو و مصرف تحمیلی آب برای شست‌وشوی آن می‌شود، از این‌رو نباید اجازه کاشت درخت توت در خیابان‌های پر رفت و آمد داده شود.

    قادریان اظهار می‌کند: درخت توت قرن‌ها در کوچه‌باغ‌ها و کنار جویبارها کاشته می‌شد و بدون آبیاری دستی به کهنسالی می‌رسید و در اوج سودمندی، هیچ خسارتی را به محیط و افراد وارد نمی‌کرد، اما شرایط زندگی شهری امروز ایجاب می‌کند که ضمن جامع‌نگری، با ایجاد توتستان‌ها و اختصاص مکان‌هایی مجزا در بوستان‌ها به کاشت درخت توت، از برگ این درخت نیز برای پرورش کرم ابریشم و تولید پارچه ارزشمند استفاده کنیم.

    کارشناس محیط زیست بر این باور است که برای تحقق شهر هوشمند، تنها استفاده از سامانه‌های الکترونیکی برای پاسخگویی غیرحضوری به مراجعات مردم کافی نیست، بلکه مدیریت هوشمندانه و بهره‌ورانه یک شهر بر اساس نیازهای واقعی شهروندان، زیست‌پذیر نگهداشتن شهر از طریق کاشت، داشت و حفاظت از گونه‌های بوم‌زاد گیاهی کم‌آب‌بر و تفکیک بازار از خیابان برای پیشگیری از انواع سد معبر، بیانگر هوشمندی یک شهر زنده و مدیران و ساکنان آن است.

     درخت توت مضراتی برای فضای شهری، سلامت و ایمنی شهروندان به‌دنبال دارد، از طرفی می‌توان با جابه‌جایی این درختان و ایجاد توتستان‌ها علاوه بر استفاده از میوه این درختان، با بهره‌گیری از برگ آن‌ها به پرورش کرم ابریشم پرداخت.



    مطلب پیشنهادی

    علی بیت‌اللهی، رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به وضعیت برداشت آب‌های زیرزمینی و ارتباط آن با پدیده فرونشست زمین، اظهار کرد: در مجموع سالانه نزدیک به ۵۰ میلیارد مترمکعب آب از چاه‌های کشور استحصال می‌شود که بخشی از این آب دوباره به لایه‌های زیرین زمین نفوذ می‌کند، بخشی تبخیر می‌شود و بخش دیگری نیز به مصرف می‌رسد. فرونشست در ۵ استان به اوج رسیده است وی افزود: در میان استان‌های کشور، متأسفانه استان‌های کرمان، فارس، خراسان رضوی، اصفهان و تهران بالاترین میزان برداشت و تخلیه آب‌های زیرزمینی را دارند. اگر به نقشه‌های فرونشست زمین نیز توجه شود، بیشترین پهنه‌های فرونشستی کشور نیز در همین استان‌ها قرار گرفته است. رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی بیان کرد: علاوه بر گسل‌های شناخته‌شده، نقاط دیگری نیز دارای گسل‌های فعال هستند. در تهران، اگر بخواهیم گسل‌های اصلی عبوری از محدوده شهری را از شمال به جنوب بررسی کنیم، ابتدا گسل مشا قرار دارد که در نزدیکی تهران و خارج از محدوده شهری واقع شده است. البته اگر زلزله بزرگی در این گسل رخ دهد، بدون تردید ساختمان‌ها، منازل و مستحدثات شهر تهران تحت تأثیر قرار خواهند گرفت و آسیب خواهند دید. بیت‌اللهی تصریح کرد: اگر صرفاً گسل‌های عبوری از محدوده شهری تهران را در نظر بگیریم، گسل شمال تهران در امتداد دامنه‌های شمالی شهر قرار دارد. همچنین گسل‌های لویزان و نیاوران نیز در منطقه یک تهران گسترده شده‌اند و به سمت شرق شهر ادامه پیدا می‌کنند. وی افزود: در بخش‌های جنوبی‌تر نیز گسل‌های شمال ری، جنوب ری و کهریزک از محدوده‌های شهری عبور می‌کنند و در مجاورت مناطق مسکونی قرار دارند. رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با بیان اینکه علاوه بر این گسل‌های اصلی، گسل‌های کوچک‌تر متعددی نیز در محدوده شهری تهران شناسایی شده‌اند، گفت: تعداد این گسل‌های شناخته‌شده به حدود ۲۷ مورد می‌رسد که همگی نشان‌دهنده فعال بودن ساختار لرزه‌ای پوسته زمین در تهران هستند. وی افزود: وجود این شکستگی‌ها به معنای آن است که در گذشته زمین‌لرزه‌های بزرگی در این محدوده رخ داده و لایه‌های زمین دچار گسیختگی شده‌اند. این گسل‌ها شناسایی و نقشه‌برداری شده‌اند و برای آن‌ها حریم گسل نیز تعیین شده است؛ به همین دلیل احداث ساختمان‌های بسیار مهم و حساس در محدوده حریم گسل‌ها ممنوع است. بیت‌اللهی بیان کرد: در مجموع، وجود این تعداد گسل فعال در داخل و اطراف محدوده شهری تهران، زمینه وقوع زمین‌لرزه‌های متعدد را فراهم می‌کند و این موضوع ضرورت توجه جدی به مخاطرات لرزه‌ای و رعایت الزامات ساخت‌وساز را دوچندان می‌کند. زمان وقوع زلزله بزرگ قابل پیش‌بینی نیست این مقام مسئول با اشاره به وضعیت لرزه‌خیزی تهران اظهار کرد: خوشبختانه تاکنون زمین‌لرزه بزرگی که موجب تخریب گسترده در تهران شود، رخ نداده است، اما رخ ندادن زلزله بزرگ به هیچ عنوان به معنای غیرفعال یا ساکن بودن گسل‌های تهران نیست. وی افزود: زمین‌لرزه‌های کوچک، خود نشانه‌ای از فعال بودن گسل‌ها هستند. با تجمع تنش و انرژی در طول سالیان متمادی، همانند سایر نقاط جهان، وقوع زمین‌لرزه‌های بزرگ اجتناب‌ناپذیر است؛ این زلزله‌ها ممکن است هر ۱۰۰ سال، ۲۰۰ سال یا حتی هزار سال یک‌بار رخ دهند و در صورت وقوع، خسارت‌های گسترده‌ای به همراه داشته باشند. رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی ادامه داد: هیچ‌کس نمی‌تواند زمان وقوع زلزله بزرگ را پیش‌بینی کند، اما اطمینان داریم اگر از امروز ساخت‌وسازهای مقاوم در برابر زلزله را به‌طور جدی دنبال کنیم، پس از گذشت چند سال شهری ایمن‌تر خواهیم داشت و دست‌کم در زمان وقوع زلزله‌های متوسط و بزرگ، میزان تلفات انسانی به‌مراتب کاهش خواهد یافت. وی افزود: در حال حاضر در شمال تهران، مناطقی مانند دارآباد، جماران، تجریش، فرحزاد و یوسف‌آباد و همچنین بخش‌هایی از مناطق مرکزی شهر، دارای بافت‌های فرسوده هستند. متراکم‌ترین واحدهای ساختمانی نیز در همین محدوده‌ها قرار دارند و بسیاری از ساختمان‌ها از مقاومت کافی در برابر زلزله برخوردار نیستند. ۶۰ درصد ساختمان‌های بافت فرسوده تهران مقاوم نیستند بیت‌اللهی با اشاره به آمار ساختمان‌های فرسوده پایتخت تصریح کرد: از حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار پلاک ساختمانی شناسایی‌شده در تهران، نزدیک به ۲۵۰ هزار پلاک در بافت‌های فرسوده قرار دارد. حتی اگر همه این ساختمان‌ها را کم‌مقاومت تلقی نکنیم، دست‌کم حدود ۶۰ درصد آن‌ها از مقاومت لازم در برابر زلزله برخوردار نیستند. وی یادآور شد: اگر این آمار را در کنار جمعیت ساکن در این ساختمان‌ها قرار دهیم، به‌سادگی می‌توان دریافت که جمعیت بسیار بزرگی در معرض خطر قرار دارند. از این رو، لازم است عزم جدی برای اجرای ساخت‌وسازهای ایمن و مقاوم در برابر زلزله در کشور شکل بگیرد. رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی بیان کرد: گاهی به دلیل بروز مسائل مختلف در کشور، مخاطراتی مانند فرونشست زمین و زلزله به دست فراموشی سپرده می‌شوند، اما دقیقاً در همین دوره‌های غفلت است که وقوع یک حادثه می‌تواند خسارت‌ها و پشیمانی‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد. وی افزود: امیدوارم هرگز زلزله‌ای مخرب در شهرهای بزرگ کشور، به‌ویژه تهران، رخ ندهد، اما صرف امیدواری نمی‌تواند ما را از خطر مصون نگه دارد. طبیعت ذاتاً پویا است و همان‌گونه که ضربان قلب نشانه حیات انسان است، وقوع زمین‌لرزه نیز نشانه پویایی زمین محسوب می‌شود. بیت‌اللهی در پایان خاطرنشان کرد: آنچه می‌تواند خسارت‌های ناشی از زلزله را کاهش دهد، مقاوم‌سازی ساختمان‌ها، رعایت اصول مهندسی در ساخت‌وساز و جلوگیری از توسعه شهری بر روی پهنه‌های گسلی است؛ تنها با اجرای این اقدامات می‌توان ایمنی شهرها را در برابر زلزله افزایش داد.

    تهران روی ۲۷ گسل فعال؛ ۲۵۰ هزار پلاک در بافت فرسوده پایتخت قرار دارد

    علی بیت‌اللهی، رئیس بخش زلزله‌شناسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در گفتگو …

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *