ظاهراً متروپل هم قرار نیست درس عبرت مدیران کشور شود

مزتضی حیدریان نجفی کارشناس شهرسازی در یادداشتی یرای یرزن نیوز نوشت:مدتی است که موج رسانه ای عجیبی درمورد الزام قانونی شهرداری ها به صدور پروانه های ساختمانی ظرف مدت دو هفته از تاریخ درخواست متقاضی، به راه افتاده است. هرچند روز یک بار رسانه ملی و رسانه های همسو با تهیه گزارش، خبر، گفت و گوی خبری و مصاحبه، پیگیر موضوع و به این پیگیری خود نیز مفتخر بلکه منت گذار خدمت خالصانه خود به ملتند! خلاصه شرح موضوع نیز ازسوی موافقان اجرای چنین قانونی عبارت است از این که طولانی شدن صدور پروانه منجر به رکود ساخت و ساز و بیکار شدن شاغلین در این بخش شده و راه حل هم صرفاً انجام بخش عمده مراحل فنیِ زمانگیر بعد از بازه دو هفته ای تعیین شده، و صدور پروانه پیش از بررسی های دقیق فنی است!!! به همین سادگی! انگار تمامی عوامل منفی اقتصادی و سیاسی که امروز جامعه ما با آن ها دست و پنجه نرم می کند، هیچ نقشی در رکود ساخت و ساز نداشته و فقط طولانی شدن فرایند صدور پروانه است که یک تنه جلو توسعه و پیشرفت و ساخت و ساز را در کشور گرفته! عجیب این که عمده مراجعی که در این موج رسانه ای، در مصاحبه ها، گفت و گوها و گزارش های خبری شرکت می کنند از بدنه شهرداری ها انتخاب می شوند!

اشاره نمی کنیم: به انبوه خطاها و مغالطه هایی که در این جریان رسانه ای به کار گرفته شده تا یک جریان خاص مدیریتی را دارای نسخه ای بی بدیل برای ایجاد تحول در کشور معرفی کند؛ همینطور به این که، تعیین و اجرای چنین ضرب العجل قانونی در شرایطی که بسیاری از شهرهای کشور بدون طرح، باطرح های منقضی یا بلاتکلیف اداره می شوند و هیچ اراده ای هم در بدنه مدیریتی کشور برای ساماندهی به این وضعیت وجود ندارد، یا در بسیاری از مناطق کشور اعتبار پروانه های ساختمانی نامحدود درنظر گرفته شده و … اساساً صحیح است یا خیر؟ همینطور به تاثیر فاجعه بار اجرای چنین طرحی در افزایش حقوق مکتسبه در شهرها و نابودی اندک امید و شفافیت باقی مانده در فرایند تصویب و اجرای طرح های توسعه شهری موجود و آتی؛ همچنین به انبوه رانت ها و مفاسدی که در پی اجرای این طرح ایجاد خواهدشد و این که عملاً توافقات محدود و پنهان شهرداری ها را به سطح و تعهد پروانه ساختمانی ارتقا خواهد داد! یا به این که توزیع پرداخت های مالی متقاضیان پیش و پس از صدور پروانه چگونه خواهد بود و این امر چه هزینه های اضافی به متقاضی تحمیل خواهد کرد یا چه درآمدهایی را از دوره های آتی مدیریت شهری به دوره حاضر منتقل خواهد کرد! و بسیاری ابهامات و سوالات بی جواب دیگر!

اینجا فقط یک سوال را از مدیران شهری مطرح می کنیم: بعد از فاجعه متروپل، باز هم نباید فکر تجدید نظر در این تلاش ها به ذهن طراحان و مجریان نابغه ی جریانِ رسانه ایِ قدرتمندِ مذکور خطور کند! آیا بی توجهی به مهم ترین و آشکارترین مسایل فنی مانند حداکثر تعداد طبقات مجاز(که از پی تا سازه ساختمان در ارتباط مستقیم با آن طراحی می شوند) با وجود مراحل طولانی و دشوار در فرایند کنونی صدور پروانه، موجب فاجعه متروپل نشده که اینبار قصد دارند همه این مراحل و بررسی های فنی را به بعد از صدور پروانه موکول کنند؟ آیا این طرح عبدالباقی های بیشماری را به جان شهرهای ایران نمی اندازد!؟ انتظار خردورزی و سنجیدن وضعیت حساس جامعه را که از شما نداریم، فقط اگر به فکر مردم نیستید، حداقل به فکر خودتان باشید تا فردا روزی، با فروریختن بنایی دیگر، مردم در خیابان از خجالتتان در نیایند!