نقش فراموش‌شده‌ی مبلمان شهری در طراحی شهری ایران

برزن نیوز: مبلمان شهری در ظاهر فقط چند نیمکت، سطل زباله یا چراغ خیابانی است؛ اما در واقع، یکی از پایه‌های مهم طراحی شهری به حساب می‌آید. در شهرهای ایران، این بخش اغلب یا فراموش شده، یا صرفاً جنبه تزئینی دارد.

متن اصلی:
در بسیاری از شهرهای ایران، طراحی شهری بیشتر از آنکه مبتنی بر نیاز شهروندان باشد، تحت تأثیر نگاه بالا به پایین و پروژه‌محور است. مبلمان شهری نه‌تنها عنصر رفاه و زیبایی است، بلکه نقش حیاتی در در دسترس بودن فضاهای عمومی، تعاملات اجتماعی، و حتی امنیت روانی شهروندان دارد.

برای مثال، نبود سایه‌بان، نیمکت یا محل نشستن در مسیرهای پیاده‌روی، افراد مسن، زنان باردار، یا خانواده‌هایی با کودک را از استفاده از فضاهای عمومی بازمی‌دارد. سطل زباله‌های کم‌تعداد و نامناسب، در کنار نبود تابلوهای راهنما، حس بی‌نظمی و بی‌توجهی را در شهر تقویت می‌کند.

در حالی‌که شهرهایی مانند اصفهان یا تبریز تلاش‌هایی در این زمینه داشته‌اند، هنوز نگاه غالب در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ ایران، نگاه کالایی و پیمانکاری به مبلمان شهری است. یعنی طراحی و نصب آن نه با هدف بهبود کیفیت زندگی، بلکه برای تکمیل صورت‌جلسه پروژه‌های عمرانی انجام می‌شود.

نتیجه‌گیری:
اگر می‌خواهیم شهرهای‌مان زنده، انسانی و سرزنده باشند، باید طراحی مبلمان شهری را جدی بگیریم. این طراحی، باید نه فقط با مشارکت معماران، بلکه با شنیدن صدای مردم، به‌ویژه گروه‌های کمتر دیده‌شده، شکل بگیرد.
شهر بدون مبلمان انسانی، مثل خانه‌ای است که فقط اسکلت دارد، اما زندگی در آن جریان ندارد.

یسرا مرادی