طراحی شهری

جلسه هم‌اندیشی گزارش میان کار طرح پژوهشی «راهنمای مبلمان شهری فراگیر» با حضور اساتید طراحی صنعتی دانشگاه‌های سراسری شهر تهران به میزبانی دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافت‌های واجد ارزش و با هدف تداوم مناسب‌سازی عرصه عمومی برای افراد توان‌یاب و همچنین توجه به «طرح مبلمان شهری فراگیر» و …

پایانه تاکسیرانی شهید شیعه‌زاده، در راستای تداوم برنامه مسقف‌سازی پایانه‌ها در سطح منطقه یک و با بهره‌گیری از عناصر طراحی و معماری ایرانی، در میدان تجریش احداث و به بهره‌برداری رسید.

برزن نیوز: با هدف توسعه و بهبود زیرساخت های حمل و نقل عمومی و خدمت رسانی مطلوب تر به شهروندان، محافظت از مسافرین در مقابل گرما، سرما و ریزش نزولات جوی، رفاه عمومی و افزایش میزان رضایت مندی مسافرین و رانندگان تاکسی،  عملیات مسقف سازی پایانه شهید تهرانی به مساحت …

فرامرز داعی نژاد؛ کارشناس بخش طراحی محیط و انرژی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی

چرخ و فلک بدون پره یو ان استودیو که به نام “چشم دوقلو سئول” شناخته می شود، عنصری کلیدی در چشم انداز بلندپروازانه شهرداری سئول برای این شهر محسوب می شود.

در مقایسه با پل‌های مخصوص وسایل نقلیه، پل‌های عابر پیاده فرصتی برای حفظ ارتباطات بصری با مناطق مجاور، بهبود دسترسی و مناظر جذاب را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران فراهم می‌کنند و به همین دلیل، امروزه این سازه‌ها به عنوان نمادی از ارتباط شهری مطرح هستند.

سرمایه‌گذاری در استراتژی‌های طراحی شهری با تمرکز بر جامعه کودکان به‌نفع کل جامعه است زیرا شهرهایی که رفاه کودکان را در اولویت قرار می‌دهند، برای همه سنین قابل زندگی‌تر هستند و کیفیت زندگی شهری در آن‌ها بیشتر است. با در نظر گرفتن نیازهای کودکان می‌توان شهرهای تاب‌آوری برای حال و آینده ساخت.

طراحی پایدار یا طراحی سبز از موضوعات بسیار جنجالی و بحث‌برانگیز در جهان امروز است که برای نخستین بار در سال ۱۹۸۶ توسط کمیته جهانی گسترش محیط زیست، تحت عنوان رویایی با نیازهای عصر حاضر بدون به مخاطره‌انداختن منابع نسل آینده مطرح شد.

طاهره ترابی‌مهوش: استادیار طراحی شهری با اشاره به غفلت مدیریت شهری در متناسب‌سازی زیرساخت‌های شهری با نیاز افراد کم‌توان، گفت: در هیچ یک از اسناد راهبردی شهر، جایی برای توجه به افراد کم‌توان و معلول وجود ندارد.

کیفیت فضاهای عمومی نقش مهمی در وضعیت زندگی شهرنشینان ایفا می‌کند، به‌طوری که فضاهای مطلوب به افزایش نشاط شهروندان منجر می‌شود، حال آن‌که انتقال حس ناامنی، نبود گرایش به حضور دوباره را در آن‌ها به دنبال دارد.