تجارب جهانی

رشد سریع شهری، افزایش مالکیت خودروها و زیرساخت‌های محدود، بسیاری از شهرهای جهان را تا مرز ناتوانی پیش برده است و هر روز ازدحام شدید ترافیکی را برای شهروندان ایجاد کرده است.

- کشورها نباید «مشکلات خانه‌اولی‌ها» را به «کمبود عرضه» تنزل دهند و دنبال «آمار افزایش ساخت‌وساز» باشند؛ کلید حل بحران مسکن «تولید بیشتر» نیست - سیزدهمین اجلاس دوسالانه مجمع جهانی شهری به میزبانی «هبیتات» قصد دارد برای «عرضه مسکن مقرون‌ به صرفه»، «پایان نابرابری در دسترسی به خانه‌اول»، «ابتکار عمل در وام خرید مسکن» و «توسعه شهر متکی به حمل‌ونقل عمومی» راهکارها و تجربه‌های موفق را شرح دهد

شهرهای جهان با گذار از مدیریت واکنشی به پیش‌بینی‌کننده، از سکوهای هوش مصنوعی عملیاتی و دوقلوی دیجیتال برای یکپارچه‌سازی زیرساخت‌ها استفاده می‌کنند؛ نمونه‌هایی از سئول، واراناسی، مادرید و اولسان نشان می‌دهد که این رویکرد، هزینه‌های نگهداری را تا ۴۰ درصد کاهش و تاب‌آوری شهری را افزایش می‌دهد.

فضاهای سبز در محله‌ها در دوره‌های بحرانی همچون جنگ، نه بخش تجملی که بخشی از سازوکار بقا هستند. آن‌ها اکسیژن می‌دهند، صدا و حرارت را جذب می‌کنند، آرامش و امید می‌آفرینند و در بدترین شرایط، خاک و زندگی را زنده نگه می‌دارند.

ذخیره‌سازی انرژی برای بقا در دوران بحران‌های نظامی ضروری است. ترکیب فناوری‌ها و استراتژی‌های عملیاتی با در نظر گرفتن چالش‌ها، مقاومت جوامع را در برابر اختلالات انرژی افزایش می‌دهد و تداوم فعالیت‌های حیاتی را تضمین می‌کند؛ این سرمایه‌گذاری، تأمین‌کننده امنیت آینده است.

‎وقتی جرثقیل‌های معمولی به ارتفاع ۶۲۵ متری نمی‌رسند، مهندسان چگونه این غول فولادی را بین دو کوه معلق کردند؟

۵ شهر بندری جهان، از سیدنی تا دوبی، نه تنها مراکز اقتصادی و تجاری مهم هستند، بلکه با چشم‌اندازهای خیره‌کننده، فرهنگ دریایی منحصر به فرد و فرصت‌های گردشگری جذاب، هر بازدیدکننده‌ای را مجذوب خود می‌کنند. این شهرها ترکیبی از تاریخچه دریانوردی، زیرساخت‌های مدرن و فعالیت‌های تفریحی هستند که تجربه‌ای متفاوت از زندگی شهری و دریایی همزمان ارائه می‌دهند.

قاهره، پایتخت پرجمعیت مصر، نه‌تنها در خیابان‌ها و کوچه‌های تنگش زنده است، بلکه بر فراز ساختمان‌هایش نیز جهانی پرتحرک و زنده جریان دارد. در شهری که از آسمان همچون فرشی از پشت‌بام‌ها دیده می‌شود، سقف خانه‌ها دیگر فقط مرز میان آسمان و زمین نیستند، بلکه بخشی از زندگی روزمره مردم شده‌اند.

مدیر اجرایی برنامه اسکان بشر سازمان ملل گفت: در سال گذشته میلادی ۱۲۳ میلیون نفر به دلیل درگیری‌ها، بی‌ثباتی و تغییرات اقلیمی مجبور به ترک خانه‌های خود شدند.

تهران سال‌ها با فرش‌های سبز چمن نفس کشیده است؛ از حاشیه‌ی اتوبان‌ها تا میانه‌ی پارک‌های محله‌ای. اما حالا که منابع آب ته کشیده و هزینه‌های نگهداری سر به فلک کشیده، این پرسش جدی‌تر از همیشه مطرح است: آیا چمن هنوز باید قهرمان فضای سبز پایتخت باشد؟ یا وقت آن رسیده که سبزی تازه‌ای به میدان بیاید؟